Το διαζύγιο είτε είναι συναινετικό είτε με αντιδικία, είναι μία ψυχοφθόρα διαδικασία, ιδίως όταν υπάρχουν ανήλικα παιδιά. Ένας καλός δικηγόρος διαζυγίων και οικογενειακού δικαίου οφείλει να κατανοήσει τις ανάγκες και τις ευαισθησίες του πελάτη του στην κρίσιμη περίοδο του διαζυγίου του και να τον καθοδηγήσει ορθά και με ειλικρίνεια.

Διαβάστε παρακάτω πληροφορίες για τη διαδικασία, τις προϋποθέσεις, το κόστος και τον χρόνο που απαιτείται για να εκδοθεί είτε ένα συναινετικό διαζύγιο είτε ένα διαζύγιο με αντιδικία.

ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΣΤΟΝ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ; 

Το συναινετικό διαζύγιο είναι η διαδικασία που προβλέπει ο νόμος για την λύση του γάμου όταν και οι δύο σύζυγοι συναινούν στην έκδοση του διαζυγίου.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ;

Η διαδικασία για την έκδοση συναινετικού διαζυγίου προβλέπει κατ’ αρχήν την σύνταξη ενός ιδιωτικού συμφωνητικού στο οποίο οι σύζυγοι θα δηλώσουν την θέλησή τους για λύση του γάμου τους με συναινετικό διαζύγιο και εφόσον υπάρχουν ανήλικα παιδιά θα ρυθμίσουν τα θέματα της επιμέλειας των παιδιών, της επικοινωνίας τους και της διατροφής τους. Πολλές φορές στο συναινετικό διαζύγιο ρυθμίζονται και άλλα θέματα όπως η χρήση της οικογενειακής στέγης ( περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε εδώ ) και η κατανομή των κοινών πραγμάτων του σπιτιού ( έπιπλα, ηλεκτρικές συσκευές κλπ ).

Αφού υπογραφεί αυτό το συμφωνητικό οι σύζυγοι μετά από 10 ημέρες πρέπει να υπογράψουν ενώπιον συμβολαιογράφου το συναινετικό διαζύγιο, το οποίο μετά πρέπει να καταχωρηθεί στο ληξιαρχείο και αν ο γάμος είναι θρησκευτικός να γίνει και η πνευματική λύση του γάμου.

ΠΟΣΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ;

Είναι προφανές ότι με την διαδικασία που περιγράψαμε ανωτέρω, ο χρόνος που απαιτείται για την έκδοση ενός συναινετικού διαζυγίου μπορεί να είναι μόλις έντεκα (11) ημέρες αντί για αρκετά έτη που απαιτούνται όταν η λύση επιδιώκεται δικαστικά.

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ 

Προϋπόθεση για την έκδοση συναινετικού διαζυγίου, είναι η συμφωνία των συζύγων που έχουν ανήλικα τέκνα ως προς την επιμέλεια, την διατροφή και την επικοινωνία των τέκνων τους. Αν σε κάποιο από αυτά τα θέματα δεν υπάρξει συμφωνία, τότε δεν είναι δυνατή η έκδοση συναινετικού διαζυγίου και πρέπει να ακολουθηθεί η δικαστική οδός.

ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΕΝΑΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΔΙΑΖΥΓΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ; 

Παρόλο που η διαδικασία για την έκδοση συναινετικού διαζυγίου είναι σχετικά απλή, είναι πολύ σημαντικό να αποτανθείτε σε έναν έμπειρο καλό δικηγόρο διαζυγίων με γνώση του οικογενειακού δικαίου, που θα σας συμβουλεύσει και θα σας υποστηρίξει στα σημαντικά θέματα της επιμέλειας των τέκνων, της διατροφής τους και της επικοινωνίας καθώς και για τα περιουσιακά θέματα που πολλές φορές προκύπτουν κατά την διαδικασία ενός συναινετικού διαζυγίου.

Πρέπει να αισθάνεστε ότι ο δικηγόρος σας, σας εκπροσωπεί με τον καλύτερο τρόπο για εσάς και προσπαθεί για την καλύτερη ρύθμιση των θεμάτων που προκύπτουν, ενημερώνοντάς σας με ειλικρίνεια για το τι μπορείτε και τι δεν μπορείτε να επιτύχετε.

Οι δικηγόροι διαζυγίων του γραφείου μας θα σας παροτρύνουν να προσπαθήσετε για την έκδοση συναινετικού διαζυγίου ώστε να αποφύγετε ψυχοφθόρες διαδικασίες εφόσον βέβαια μπορείτε να φτάσετε με την άλλη πλευρά σε μία αποδεκτή και συμφέρουσα για εσάς συμφωνία. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν τότε θα σας υποστηρίξουν δικαστικά σε κάθε απόφασή σας ώστε να διασφαλίσετε τα συμφέροντά σας με τον καλύτερο τρόπο.

Για ραντεβού στο γραφείο μας στο Κολωνάκι ή στην Γλυφάδα, ή τηλεφωνικό ραντεβού μπορείτε να μας καλέσετε στο 2107231630.

ΚΟΣΤΟΣ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ

Το κόστος του διαζυγίου εξαρτάται από την δυσκολία του κάθε διαζυγίου και τις ώρες που απαιτούνται για την λύση των θεμάτων που προκύπτουν. Ο γενικός κανόνας είναι ότι ένα συναινετικό διαζύγιο κοστίζει πολύ λιγότερο από την δικαστική αντιδικία επειδή λύνονται ταυτόχρονα και τα δύσκολα ζητήματα της επιμέλειας των παιδιών, της διατροφής τους και της επικοινωνίας με τους γονείς.

Οι αμοιβές του γραφείου μας είναι πάντοτε λογικές και δίκαιες και ανταποκρίνονται στην ποιότητα των υπηρεσιών μας και στον χρόνο που καταναλώσαμε για κάθε υπόθεση.

ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΜΕ ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ

Πολλές φορές, οι σύζυγοι δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε όλα τα θέματα που απαιτεί ο νόμος για να βγάλουν συναινετικό διαζύγιο σε συμβολαιογράφο. Σε αυτή την περίπτωση, το διαζύγιο πρέπει να εκδοθεί με δικαστική απόφαση με αντιδικία.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΜΕ ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ 

Ο ενδιαφερόμενος να εκδώσει διαζύγιο με αντιδικία οφείλει να ασκήσει αγωγή διαζυγίου στο αρμόδιο δικαστήριο. Ο νόμος απαιτεί η απόφαση που απαγγέλει το διαζύγιο με αντιδικία να γίνει αμετάκλητη για να εκδοθεί το διαζύγιο δηλαδή να μην μπορεί πλέον να ασκηθεί εναντίον της κάποιο ένδικο μέσο όπως έφεση ή αναίρεση. Αυτό επιμηκύνει κατά πολύ τον χρόνο της έκδοσης διαζυγίου με αντιδικία από τα δικαστήρια.

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ – ΛΟΓΟΙ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΜΕ ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ 

Ο νόμος προβλέπει ως λόγο διαζυγίου με αντιδικία τον ισχυρό κλονισμό του γάμου. Ο ισχυρός κλονισμός είναι η καταστροφή της διάθεσης του ενός ή και των δύο συζύγων να εξακολουθήσουν να συντηρούν τη συζυγική σχέση που τους συνδέει, λόγω γεγονότων ή καταστάσεων που έχουν δημιουργηθεί από την πλευρά του ενός ή και των δύο συζύγων και που κατέληξαν να τους αποξενώσουν ψυχικά τόσο, ώστε να είναι ανέφικτη γι’ αυτούς η συνέχιση της έγγαμης συμβίωσης.

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΕΝΑΣ ΕΜΠΕΙΡΟΣ ΚΑΙ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΔΙΑΖΥΓΙΩΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΜΕ ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ; 

Η έκδοση διαζυγίου με αντιδικία γίνεται μέσω δικαστηρίου. Καλό είναι να επιλέξετε δικηγόρο με γνώμονα την εμπειρία και τις ικανότητες του στο οικογενειακό δίκαιο και στα διαζύγια όπως θα κάνατε και με οποιονδήποτε άλλο επαγγελματία θα χρειαζόσασταν.

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΜΕ ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ 

Ο νόμος προβλέπει ότι για να εκδοθεί ένα διαζύγιο με αντιδικία από το δικαστήριο, να πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις:

α) Ένα κλονιστικό γεγονός που να αφορά τον εναγόμενο σύζυγο ή και τους δύο συζύγους (π.χ. παραβάσεις υποχρέωσης για συμβίωση ή/και συζυγικής πίστης, του οφειλόμενου σεβασμού, προσβολές τιμής και αξιοπρέπειας, οι συνεχείς σκηνές ζηλοτυπίας, η βάναυση συμπεριφορά κλπ)

β) το γεγονός αυτό να κλόνισε ισχυρά την έγγαμη σχέση ώστε να δικαιολογεί την έκδοση διαζυγίου με αντιδικία.

γ) ο κλονισμός να κατέστησε στη συνέχεια αφόρητη την εξακολούθηση της έγγαμης συμβίωσης.

Παρότι οποιοδήποτε γεγονός θα μπορούσε να αποδειχθεί ότι κλόνισε τον γάμο, ο νόμος θεσπίζει πέντε μαχητά τεκμήρια ισχυρού κλονισμού για την έκδοση διαζυγίου με αντιδικία.

Ειδικότερα, τα μαχητά τεκμήρια ισχυρού κλονισμού για την έκδοση διαζυγίου με αντιδικία είναι: α) η διγαμία, β) η μοιχεία, γ) η εγκατάλειψη του ενάγοντος, δ) η επιβουλή της ζωής του ενάγοντος από τον εναγόμενο και ε) η άσκηση από τον εναγόμενο ενδοοικογενειακής βίας εναντίον του ενάγοντος.

Επίσης ο νόμος προβλέπει και ένα αμάχητο τεκμήριο για την έκδοση διαζυγίου με αντιδικία και αυτό είναι η διάσταση των συζύγων για άνω των δύο ετών. Στην πράξη αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος διαζυγίου με αντιδικία που προβάλλεται στα δικαστήρια.

ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΜΕ ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ 

Το κόστος του διαζυγίου με αντιδικία είναι υψηλότερο από το κόστος ενός συναινετικού διαζυγίου επειδή απαιτεί συνήθως περισσότερα του ενός δικαστήρια.

Ο χρόνος που απαιτείται για την έκδοση διαζυγίου με αντιδικία από το δικαστήριο είναι συνήθως μεγάλος και μπορεί να φτάσει και τα 4 χρόνια.

ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΑΣ ΓΙΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Οι δικηγόροι του γραφείου μας στην Γλυφάδα και στο Κολωνάκι μπορούν να σας καθοδηγήσουν για το ποια είναι η καλύτερη λύση για το πρόβλημά σας και να σταθούν δίπλα σας στην έκδοση ενός διαζυγίου. Για ραντεβού δια ζώσης ή τηλεφωνικά, καλέστε στο 2107231630.

Το άρθρο ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΜΕ ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ εμφανίστηκε πρώτα στο ΔικηγοροςΔιαζυγιων.gr.

Οι παγίδες σε ένα διαζύγιο είναι πολυδιάστατες: από τη λανθασμένη διαχείριση της επιμέλειας τέκνων και τη διατροφή, έως τις οικονομικές ρυθμίσεις και την κατανομή περιουσιακών στοιχείων. Η καθοδήγηση από εξειδικευμένο δικηγόρο διαζυγίων καθίσταται αναγκαία όχι μόνο για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του εντολέα, αλλά και για την αποφυγή χρονικά, οικονομικά και ψυχολογικά επώδυνων εξελίξεων.

Σε ένα διαζύγιο γίνεται πάντα μία προσπάθεια να διευθετηθούν όλα τα ζητήματα συναινετικά, με μία έγγραφη συμφωνία των συζύγων. Ειδικά όμως στα συναινετικά διαζύγια, τα οποία χαρακτηρίζονται από την απουσία δίκης, υπάρχει η λανθασμένη εντύπωση ότι δεν απαιτείται εξειδίκευση, το οποίο αποτελεί ίσως την πιο συχνή και επικίνδυνη παγίδα σε ένα διαζύγιο. Πολλά ζευγάρια δηλαδή, προκειμένου να τελειώσουν γρήγορα και «ειρηνικά» με τον γάμο τους, καταλήγουν σε συμφωνίες που είναι είτε ασύμφορες για τον έναν από τους δύο είτε ασαφείς.

Το συναινετικό διαζύγιο λοιπόν, αν και θεωρείται απλή διαδικασία, ενέχει πολλές παγίδες όταν δεν υπάρχει σωστή νομική υποστήριξη και όταν δεν ενημερώνεται προσηκόντως ο σύζυγος για τα δικαιώματά του. Ένας δικηγόρος διαζυγίων μπορεί να σας εξηγήσει αναλυτικά τα ζητήματα που πρέπει να διευθετηθούν, ποιοι όροι πρέπει να τεθούν προς διασφάλιση των δικαιωμάτων σας, αλλά και να σας προστατεύσει από τις παγίδες που μπορεί να τεθούν από την πλευρά του άλλου συζύγου. Το να συμφωνήσετε βιαστικά σε θέματα όπως η διατροφή ή η επιμέλεια τέκνων, μπορεί να σας οδηγήσει σε πολλές δικαστικές διαμάχες στο μέλλον, προκειμένου να διορθωθούν τυχόν λάθη που έχουν γίνει στο συναινετικό διαζύγιο.

Ίσως η πιο ευαίσθητη πτυχή ενός διαζυγίου είναι το ζήτημα της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων. Οι διαφωνίες για την επιμέλεια και επικοινωνία με τα παιδιά αποτελούν έναν από τους βασικότερους λόγους εντάσεων μετά τη λύση του γάμου. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα, ο ένας σύζυγος επιχειρεί να πιέσει τον άλλο μέσα από συναισθηματικό ‘εκβιασμό’, απειλώντας με στέρηση επαφής με τα παιδιά. Μία τέτοια πρακτική συνιστά κακή άσκηση της επιμέλειας και μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στην αφαίρεσή της από τον γονέα ο οποίος την ασκεί. Επίσης, πολλοί γονείς δεν γνωρίζουν ότι ακόμα και σε ένα συναινετικό διαζύγιο, ο τρόπος που καθορίζεται η επιμέλεια μπορεί να επηρεάσει μελλοντικά δικαιώματα επικοινωνίας, αλλαγής του τόπου διαμονής του παιδιού ή ακόμα και διατροφής υπό ορισμένες προϋποθέσεις.

Ένας δικηγόρος διαζυγίων θα σας βοηθήσει να επιτύχετε μια σαφή και δίκαιη συμφωνία, αποφεύγοντας παρεξηγήσεις και μελλοντικές συγκρούσεις.

Η διατροφή (άρθρα 1485 επ. ΑΚ) αποτελεί υποχρέωση που δεν αίρεται ούτε με συμφωνία των μερών, ενώ η παράλειψη καταβολής μπορεί να επισύρει ποινικές ευθύνες (άρθρο 358 ΠΚ). Ωστόσο, πολλές φορές οι γονείς συμφωνούν πρόχειρα σε ποσά ή μηχανισμούς καταβολής που δεν καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες. Μια βασική παγίδα σε ένα διαζύγιο είναι η έλλειψη επικαιροποίησης της διατροφής με βάση τις αλλαγές στο κόστος ζωής ή το εισόδημα των μερών. Ο δικηγόρος διαζυγίων οφείλει να εξασφαλίσει δίκαιη κατανομή των οικονομικών βαρών και, όταν απαιτείται, να επιδιώξει δικαστικά την αναπροσαρμογή της διατροφής.

Η ελληνική νομοθεσία γύρω από το διαζύγιο είναι αρκετά αυστηρή και με πολλές λεπτομέρειες που δεν είναι ευρέως γνωστές. Αν κάποιος δεν γνωρίζει τί δικαιούται ή τί ισχύει νομικά, μπορεί πολύ εύκολα να χάσει σημαντικά δικαιώματα. Για παράδειγμα:

Πότε τεκμαίρεται η συμβολή του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου;

Ποια είναι η προθεσμία για την άσκηση αγωγής συμμετοχής στα αποκτήματα;

Τί δικαιώματα έχει η σύζυγος αν είναι άνεργη ή εξαρτάται οικονομικά από τον σύζυγο;

Πότε δικαιούται συνεπιμέλεια ο πατέρας;

Μπορεί ο έχων την επιμέλεια γονέας να μεταβάλει μονομερώς τον τόπο διαμονής του παιδιού;

Πώς υπολογίζεται το ύψος της διατροφής;

Η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα μπορεί να δώσει μόνο ένας δικηγόρος διαζυγίων, εξειδικευμένος στο οικογενειακό δίκαι. Γι’ αυτό θα πρέπει να αποφεύγετε να ακολουθείτε συμβουλές από φίλους, συγγενείς ή ακόμα και το διαδίκτυο χωρίς νομική εγκυρότητα. Κάθε υπόθεση είναι διαφορετική. Το ότι κάποιος «πήρε το σπίτι» ή «πήρε αποκλειστική επιμέλεια» ή «πληρώνει υψηλή ή χαμηλή διατροφή» δεν σημαίνει πως θα ισχύσει το ίδιο για τη δική σας περίπτωση. Οι παγίδες σε ένα διαζύγιο, νομικές, οικονομικές και ψυχολογικές, παραμονεύουν σε κάθε στάδιο της διαδικασίας.

Αν βρίσκεστε αντιμέτωποι με ένα διαζύγιο, μην αμελήσετε την έγκαιρη επικοινωνία με έναν έμπειρο δικηγόρο διαζυγίων. Ο σωστός επαγγελματίας θα σας προφυλάξει από τις παγίδες του διαζυγίου και θα σας καθοδηγήσει με ασφάλεια, προασπίζοντας τα δικαιώματά σας.

ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΑΣ ΓΙΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ 2107231630

Το άρθρο ΠΑΓΙΔΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΑΖΥΓΙΟ – ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ εμφανίστηκε πρώτα στο ΔικηγοροςΔιαζυγιων.gr.

Το δικηγορικό μας γραφείο, το οποίο εξειδικεύεται σε θέματα διατροφής ανήλικων τέκνων, πρόσφατα χειρίστηκε με επιτυχία μία υπόθεση στην οποία το δικαστήριο υποχρέωσε τον παππού να καταβάλει ορισμένο ποσό για τη διατροφή του ανήλικου εγγονιού του.  Η υποχρέωση του παππού και της γιαγιάς να καλύψουν τις ανάγκες διατροφής του ανήλικου εγγονιού τους, όταν οι ίδιοι τους οι γονείς δεν δύνανται να το κάνουν πηγάζει ευθέως από το νόμο.

Σύμφωνα με το άρθρο 1490 του Αστικού Κώδικα, «Αν ένας από τους ανιόντες ή τους κατιόντες δεν είναι σε θέση να δώσει διατροφή, η υποχρέωση βαρύνει εκείνον που είναι υπόχρεος ύστερα από αυτόν. Το ίδιο ισχύει και όταν, για πραγματικούς ή νομικούς λόγους, είναι αδύνατη ή ιδιαίτερα δυσχερής η δικαστική επιδίωξη στην ημεδαπή εκείνου που έχει την υποχρέωση…».

Στο παραπάνω άρθρο θεσπίζεται υποχρέωση διατροφής των ανιόντων (παππούδων, γιαγιάδων) προς το εγγόνι τους, όταν οι αμέσως προηγουμένως κατά νόμο υπόχρεοι γονείς τους βρίσκονται εν ζωή, αλλά δεν είναι α) αντικειμενικά σε θέση να δώσουν διατροφή ή β) όταν (για πραγματικούς ή νομικούς λόγους) είναι ιδιαίτερα δυσχερής η δικαστική επιδίωξη της διατροφής από τον αρχικά υπόχρεο.

Όπως γίνεται δεκτό, πραγματικοί λόγοι αδυναμίας του υπόχρεου προς διατροφή είναι η διαμονή του στην αλλοδαπή, το άγνωστο της διαμονής του, η συνεχής μεταβολή του τόπου κατοικίας του, ο αποκλεισμός ή αιχμαλωσία του, η έλλειψη ή απόκρυψη περιουσίας, ενώ νομικοί λόγοι είναι η επιβάρυνση της περιουσίας με εμπράγματα βάρη, που προηγούνται σε τάξη από την αξίωση διατροφής, ή οποιοδήποτε νομικό κώλυμα λήψης κατ’ αυτού αναγκαστικών μέτρων, χωρίς να αρκεί απλή δυσχέρεια.

Έτσι, με τη διάταξη αυτή δίνεται η δυνατότητα στον δικαιούχο της διατροφής, εφόσον εξ αρχής είναι βέβαιο ότι ο κατά πρώτο λόγο υπόχρεος δεν έχει την οικονομική δυνατότητα, να στραφεί με αγωγή απευθείας κατά του σε δεύτερο βαθμό ευθυνόμενου, αφού κατά την εκδίκαση της αγωγής θα κριθεί ότι ο αρχικός υπόχρεος δεν μπορεί να καταβάλει διατροφή. Το ίδιο ισχύει και όταν ο δικαιούχος της διατροφής διαπιστώσει ότι δεν μπορεί να στραφεί κατά του αρχικώς υπόχρεου, όχι λόγω οικονομικής αδυναμίας του τελευταίου, αλλά συνεπεία των πραγματικών ή νομικών λόγων που προαναφέρθηκαν.

Ο δικηγόρος Παναγιώτης Οικονόμου σε δίκη διατροφής ανήλικου τέκνου εκπροσώπησε επιτυχώς τη μητέρα, η οποία ζήτησε να υποχρεωθεί ο παππούς του ανήλικου τέκνου σε καταβολή διατροφής, εν όψει του ότι ο υιός του και πατέρας του ανήλικου είχε μετοικήσει στο εξωτερικό και δεν πλήρωνε διατροφή.

Το άρθρο Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΠΠΟΥΔΩΝ ΣΕ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΗΛΙΚΟ ΤΕΚΝΟ εμφανίστηκε πρώτα στο ΔικηγοροςΔιαζυγιων.gr.

Οι έμπειροι δικηγόροι του γραφείου μας σας απαντούν σε σημαντικά ερωτήματα που αφορούν το κληρονομικό δικαίωμα του συζύγου και το τί γίνεται σε περίπτωση διάστασης ή σε περίπτωση έκδοσης διαζυγίου.

Ποιο είναι το κληρονομικό δικαίωμα του επιζώντος συζύγου;

Ο σύζυγος που επιζεί έχει δικαιώματα στην κληρονομιαία περιουσία που αφήνει ο κληρονομούμενος άλλος σύζυγος. Το αν κληρονομεί και το ποσοστό που κληρονομεί ο επιζών σύζυγος εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως το αν υπάρχουν παιδιά, αν υπάρχουν άλλοι συγγενείς του αποθανόντα, αλλά και το αν ο αποθανών σύζυγος είχε ασκήσει αγωγή διαζυγίου σε βάρος του επιζώντα συζύγου.

Σε περίπτωση που υπάρχουν τέκνα, τότε ο σύζυγος που επιζεί  δικαιούται το 1/4 της κληρονομίας και τα υπόλοιπα 3/4 τα κληρονομούν τα παιδιά.

Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν τέκνα, τότε ο σύζυγος που επιζεί  δικαιούται το 50% (το μισό) της κληρονομιάς και το υπόλοιπο 50% το δικαιούνται οι άλλοι συγγενείς του κληρονομούμενου.

Αν δεν υπάρχουν ούτε τέκνα ούτε λοιποί συγγενείς εν ζωή, τότε ο σύζυγος που επιζεί κληρονομεί το 100% της κληρονομιαίας περιουσίας.

Κληρονομεί ο επιζών σύζυγος όταν έχει εκδοθεί διαζύγιο;

Σε περίπτωση έκδοσης διαζυγίου τα πράγματα είναι ξεκάθαρα και η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι ότι ο επιζών -πρώην- σύζυγος δεν κληρονομεί τον αποθανόντα πρώην σύζυγο. Αυτό ισχύει ανεξαρτήτως του αν υπάρχουν παιδιά ή άλλοι συγγενείς του αποθανόντα εν ζωή.

Τί ορίζει ο νόμος για την περίπτωση που αποβιώσει ο ένας σύζυγος πριν προλάβει να εκδοθεί το διαζύγιο;

Κατά τη διάταξη του άρθρου 1822 ΑΚ, το κληρονομικό δικαίωμα, καθώς και το δικαίωμα στο εξαίρετο του συζύγου που επιζεί, αποκλείονται, αν ο κληρονομούμενος, έχοντας βάσιμο λόγο διαζυγίου, είχε ασκήσει την αγωγή διαζυγίου κατά του συζύγου του. Οι όροι, επομένως, προς αποκλεισμό του κληρονομικού αυτού δικαιώματος είναι να είχε ο κληρονομούμενος βάσιμο λόγο διαζυγίου, δηλαδή, νόμιμη αιτία που δικαιολογεί την αιτηθείσα διάπλαση και να είχε, γι’ αυτό εναντίον του συζύγου του ασκήσει την αντίστοιχη αγωγή.

Ως νόμιμες αιτίες που δικαιολογούν τη λύση του γάμου νοείται η περίπτωση διγαμίας ή μοιχείας, η εγκατάλειψη του ενάγοντος ή επιβουλής της ζωής του από τον εναγόμενο, καθώς και σε περίπτωση άσκησης από τον εναγόμενο ενδοοικογενειακής βίας εναντίον του ενάγοντος. Στους λόγους διαζυγίου γίνεται δεκτό ότι περιλαμβάνεται και ο αμάχητα τεκμαιρόμενος εκ της διετούς διάσπασης κλονισμός της έγγαμης σχέσης, ο οποίος κατά το ρητό ορισμό του νόμου θεμελιώνεται ακόμη και όταν ο λόγος του κλονισμού αφορά στο πρόσωπο του ενάγοντος.

Συνεπώς, το ανωτέρω έννομο αποτέλεσμα του αποκλεισμού του επιζήσαντος εναγόμενου συζύγου από το κληρονομικό δικαίωμα στην κληρονομία και στο εξαίρετο του αποβιώσαντος συζύγου επέρχεται ασχέτως υπαιτιότητας του εναγόμενου, αφού ο νόμος αποσυνδέει τους λόγους διαζυγίου από την υπαιτιότητα. Περαιτέρω, με το θάνατο ενός των συζύγων η περί διαζυγίου εκκρεμής δίκη καταργείται, καθόσον εκλείπει το αντικείμενό της, αφού άλλωστε η περί διαζυγίου αγωγή δεν μεταβιβάζεται στους κληρονόμους. Το δε ζήτημα, αν ο λόγος του διαζυγίου, είναι (νόμω και ουσία) βάσιμος, θα κριθεί σε νέα δίκη από τους κληρονόμους ή τον επιζώντα και δη είτε με αναγνωριστική περί τούτου αγωγή είτε με αγωγή περί κλήρου, στην οποία παρεμπιπτόντως θα κριθεί το ζήτημα.

Το άρθρο ΑΓΩΓΗ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΚΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΖΥΓΟΥ εμφανίστηκε πρώτα στο ΔικηγοροςΔιαζυγιων.gr.

Ο μαχητικός δικηγόρος και έμπειρος σε θέματα επιμέλειας, Παναγιώτης Οικονόμου, έχει αντιδικήσει σε πολλές περιπτώσεις για την επιμέλεια ανήλικου τέκνου και σε ορισμένες εξ αυτών έχει κατορθώσει να πάρει την επιμέλεια του παιδιού ο πατέρας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο ζήτημα αυτό παρουσιάζει μία πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών που ανέθεσε την επιμέλεια του παιδιού αποκλειστικά στον πατέρα και έκρινε ότι το παιδί έχει υποστεί λεκτική και συναισθηματική κακοποίηση από τη μητέρα του. Παρακάτω σας παραθέτουμε ορισμένες ενδιαφέρουσες σκέψεις της απόφασης του δικαστηρίου που ανέθεσε την επιμέλεια ανήλικου τέκνου στον πατέρα:

Περαιτέρω, ως κατευθυντήρια γραμμή για την άσκηση της γονικής μέριμνας ή της επιμέλειας στην περίπτωση διαφωνίας των γονέων των τέκνων και της προσφυγής τους στο δικαστήριο, αλλά και πυρήνας για τον προσδιορισμό της άσκησης της είναι το βέλτιστο συμφέρον του τέκνου που αποσκοπεί στην ανάπτυξη του ανηλίκου σε μία ανεξάρτητη και υπεύθυνη προσωπικότητα. Για την εξειδίκευση της αόριστης αυτής νομικής έννοιας δεν παρέχονται από τον νομοθέτη εκ των προτέρων προσδιοριστικά στοιχεία πέραν από το επιβαλλόμενο στον δικαστή καθήκον να σεβαστεί την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις εξαιτίας του φύλου, της κοινωνικής προέλευσης ή της περιουσιακής -οικονομικής κατάστασης τους.

Το κανονιστικό δε περιεχόμενο της έννοιας αυτής του συμφέροντος του παιδιού συγκεκριμενοποιείται εκάστοτε με βάση τις επικρατούσες συνθήκες σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, καθώς επίσης και κυρίως τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε παιδιού και αναλύεται στις επί μέρους πτυχές του δικαιώματος της προσωπικότητας του παιδιού, δηλαδή κυρίως στη ζωή, σωματική ακεραιότητα, υγεία, συναισθηματική και ψυχολογική ασφάλεια και σταθερότητα, διανοητική πρόοδο, κοινωνική ένταξη και αποδοχή, υπευθυνότητα, κοινωνική συνείδηση και ανεξαρτησία του παιδιού.

Κρίσιμα στοιχεία για τον προσδιορισμού του συμφέροντος του παιδιού είναι, μεταξύ άλλων, η καταλληλότητα του ή των γονέων για την ανάληψη του έργου της διαπαιδαγώγησης και της περίθαλψης του ανηλίκου τέκνου, και οι έως τότε δεσμοί του τέκνου με τους γονείς και αδελφούς του. Ουσιώδους σημασίας είναι και η επισημαινόμενη στον νόμο ύπαρξη ιδιαίτερου δεσμού του τέκνου προς τον ένα από τους γονείς του και η περί αυτού ρητώς εκφραζόμενη προτίμηση του, την οποία συνεκτιμά το δικαστήριο ύστερα και από τη στάθμιση του βαθμού της ωριμότητας του. Με δεδομένη την ύπαρξη του εν λόγω δεσμού του τέκνου προς το συγκεκριμένο γονέα, αυτός θεωρείται ότι, έχει τη δυνατότητα αποτελεσματικότερης διαπαιδαγώγησης προς όφελος του ανηλίκου και επομένως ότι, είναι ο πλέον κατάλληλος για την επιμέλεια του, όμως υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι, ο ιδιαίτερος αυτός δεσμός του τέκνου προς τον ένα από τους γονείς του έχει αναπτυχθεί φυσιολογικά και αβίαστα ως ψυχική στάση, η οποία είναι προϊόν της ελεύθερης και ανεπηρέαστης επιλογής του ανηλίκου, που έχει την στοιχειώδη ικανότητα διάκρισης (ΑΠ 155/2022, ΑΠ 535/2022 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΛέκκαςΓ., Η επιμέλεια του παιδιού κατά τον Αστικό Κώδικα μετά τονΝ. 4800/2021, 2021, σελ. 195 – 199).

Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι, μετά τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων, η εναγομένη ασκούσε εν τοις πράγμασι την επιμέλεια των ανηλίκων, ωστόσο, η επιβαρυμένη ψυχική της υγεία δεν της επέτρεπε να ανταποκριθεί αποτελεσματικά και προς το συμφέρον των παιδιών στο γονεϊκό λειτούργημά της. Ειδικότερα, η εναγόμενη όλο το χρονικό διάστημα, τουλάχιστον από την απόκτηση των παιδιών και μετά, παρουσίαζε ακραίες συμπεριφορές με εναλλαγές διάθεσης και εξάρσεις θυμού προς τον ενάγοντα, αλλά και προς τα παιδιά τους, στους οποίους ασκούσε λεκτική, συναισθηματική και σωματική βία. Η εναγομένη ήταν επιθετική, απρόβλεπτη, ασταθής ως προς τη φροντίδα των παιδιών, αγνοώντας τις ανάγκες τους και εμφάνιζε έλλειψη δομής και οργάνωσης που παρέχει ασφάλεια στα παιδιά, ιδίως, μικρής ηλικίας, όπως η ……….. Επίσης, είχε αυτοκαταστροφικές, αλλά και ετεροκαταστροφικές τάσεις, τις οποίες εκδήλωνε και ενώπιον των παιδιών.

Ο ενάγων, αλλά και τα παιδιά της, την προέτρεπαν να επισκεφτεί έναν ειδικό ψυχικής υγείας, αλλά, αρνείτο συνεχώς, υποστηρίζοντας ότι, δεν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα. Τη 14η-06- 2019 η εναγομένη αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει και νοσηλεύτηκε στο Π.Γ.Ν. …….. και έκτοτε, και ο ………, αλλά, και η ανήλικη ……… διαμένουν μαζί με τον ενάγοντα. Από τότε η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε και κατά το έτος 2020, σε διάστημα περίπου ένα μήνα (18-04-2020 έως 16-05-2020) νοσηλεύτηκε δύο φορές στην Ψυχιατρική Κλινική του ως άνω νοσοκομείου. Ειδικότερα, την πρώτη φορά νοσηλεύτηκε για 17 ημέρες μετά από Εισαγγελική Παραγγελία (ακούσια νοσηλεία) και εξήλθε με διάγνωση: Διαταραχή της προσωπικότητας του τύπου της συναισθηματικής αστάθειας και υποτροπιάζουσα καταθλιπτική διαταραχή. Τη δεύτερη φορά νοσηλεύτηκε εκούσια, για επτά ημέρες, διότι, έκανε νέα απόπειρα αυτοκτονίας.

Εξαιτίας όλων των καταστάσεων που αντιμετώπιζε η ανήλικη ……., οι οποίες είχαν σοβαρό αντίκτυπο στη ψυχική και σωματική υγεία της, ο πατέρας της αποφάσισε, πως ήταν προς το συμφέρον της, να προβεί σε συνεδρίες με την Παιδοψυχίατρο – Ψυχοθεραπεύτρια, …………., η οποία παρακολουθεί την ανήλικη από την 20η-10-2020. Διαπιστώθηκε δε από την τελευταία ότι, η ……… έχει όλα τα κριτήρια διάγνωσης Μετατραυματικής Διαταραχής Στρες, λόγω της έκθεσής της σε παραμέληση και σε σοβαρή ψυχολογική – σωματική κακοποίηση από τη μητέρα της.

Τα συμπεράσματα της ανωτέρω παιδοψυχίατρου επιβεβαιώθηκαν πλήρως και κατά τη διάρκεια της κατ’ άρθρο 612 ΚΠολΔ επικοινωνίας της Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου με την ανήλικη ………… Κατά τη διάρκεια αυτής, δόθηκε στο Δικαστήριο η δυνατότητα σχηματισμού άμεσης αντίληψης σχετικά με την προσωπικότητα και τη συναισθηματική κατάσταση του παιδιού, τις συνθήκες ζωής του και τις προσωπικές του επιθυμίες και ανάγκες. Η ………, ηλικίας 13 περίπου ετών σήμερα, είναι εύστροφη και ευγενική, διατύπωσε δε με αυθορμητισμό τις απόψεις της, εκφράζοντας αβίαστα τα συναισθήματά της με ειλικρίνεια και ωριμότητα ανάλογη της ηλικίας της. Μιλώντας για τη μητέρα της ήταν εμφανής ο φόβος της για αυτή, διότι ακόμα ανακαλεί τις τραυματικές εμπειρίες, τις οποίες έχει υποστεί, ενώ, ανέφερε ιδιαιτέρως ότι, η μητέρα της πάντα είχε ακραίες εναλλαγές διάθεσης και επιθετική συμπεριφορά προς την ίδια, η οποία εκδηλωνόταν, ιδίως, με δυνατά τσιμπήματα στο κορμί της.

Βάσει των ανωτέρω και έχοντας το παρόν Δικαστήριο αποκλειστικό γνώμονα το αληθινό συμφέρον της ………, όπως το καθορίζουν οι βιοτικές και ψυχικές ανάγκες της, κρίνει ότι, πρέπει να ανατεθεί η άσκηση της επιμέλειας του προσώπου της αποκλειστικά στον ενάγοντα — πατέρα της, καθώς κρίνεται ως ο μόνος κατάλληλος για την ανάληψη της επιμέλειάς της, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να φροντίσει αποτελεσματικότερα για τη διαπαιδαγώγησή της και να επιδράσει ωφέλιμα επ’ αυτής, ενώ, ταυτόχρονα έτσι διασφαλίζεται η μη διατάραξη του μέχρι τότε τρόπου ζωής του παιδιού και εξασφαλίζεται η σταθερότητα, συνέχεια και ενότητα στις συνθήκες ανάπτυξης αυτού.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΣ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ την αγωγή.

ΑΝΑΘΕΤΕΙ οριστικά την επιμέλεια του προσώπου του κοινού ανήλικου τέκνου των διαδίκων, …………., αποκλειστικά στον ενάγοντα πατέρα της, ………….

Το άρθρο ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΑΝΑΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ εμφανίστηκε πρώτα στο ΔικηγοροςΔιαζυγιων.gr.

Οι εξειδικευμένοι σε θέματα διαζυγίων δικηγόροι του γραφείου μας θα σας ενημερώσουν με επαγγελματισμό και σοβαρότητα για το πότε και υπό ποιες προϋποθέσεις η σύζυγος δικαιούται ακόμη και μετά τη λύση του γάμου διατροφή από το σύζυγό της. Το ζήτημα αυτό πραγματεύεται και η παρακάτω πρόσφατη απόφαση του δικαστηρίου, η οποία μεταξύ άλλων έκρινε τα εξής:

Κατά τη διάταξη του άρθρου 1442 ΑΚ «Εφόσον ο ένας από τους πρώην συζύγους δεν μπορεί να εξασφαλίσει τη διατροφή του από τα εισοδήματά του η από τη περιουσία του, δικαιούται να ζητήσει διατροφή από τον άλλο: 1) αν κατά την έκδοση του διαζυγίου ή κατά το τέλος των χρονικών περιόδων που προβλέπονται στις επόμενες περιπτώσεις βρίσκεται σε ηλικία ή σε κατάσταση υγείας που δεν επιτρέπει να αναγκαστεί να αρχίσει ή να συνεχίσει την άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος, ώστε να εξασφαλίζει από αυτή τη διατροφή του, 2) αν έχει την επιμέλεια ανηλίκου τέκνου και γι` αυτό το λόγο εμποδίζεται στην άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος, 3) αν δεν βρίσκει σταθερή κατάλληλη εργασία ή χρειάζεται κάποια επαγγελματική εκπαίδευση, και στις δύο όμως περιπτώσεις για ένα διάστημα που δεν μπορεί να ξεπεράσει τα τρία χρόνια από την έκδοση του διαζυγίου, 4) σε κάθε άλλη περίπτωση, όπου η επιδίκαση διατροφής κατά την έκδοση διαζυγίου, επιβάλλεται από λόγους επιείκειας».

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι η μεν βασική προϋπόθεση της αξιώσεως διατροφής, ήτοι «η αδυναμία εξασφαλίσεως της διατροφής του πρώην συζύγου από τα εισοδήματα ή την περιουσία του», πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο της πρώτης συζητήσεως της αγωγής διατροφής, η δε πρόσθετη προϋπόθεση της αδυναμίας ενάρξεως ή συνεχίσεως της ασκήσεως επαγγέλματος (1442 περ. 1 ΑΚ) ή της υπάρξεως λόγων επιείκειας για την παροχή διατροφής (1442 περ. 4 ΑΚ) πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο «εκδόσεως του διαζυγίου». Περαιτέρω, από την ίδια αυτή διάταξη, συνδυασμένη και με το επόμενο άρθρο 1443 εδ. α` ΑΚ, που ορίζει ότι οι διατάξεις των άρθρων 1487, 1493, 1494 και 1498 ΑΚ εφαρμόζονται αναλόγως και για το δικαίωμα διατροφής μετά το διαζύγιο, συνάγεται ότι η αξίωση διατροφής μετά το διαζύγιο παρέχεται μόνον όταν η διατροφή δικαιολογείται από λόγους κοινωνικούς, ώστε ο πρώην σύζυγος να μη μείνει αβοήθητος, όταν δεν μπορεί με τα εισοδήματα, την περιουσία ή το δυνάμενο να ασκηθεί από αυτόν επάγγελμα, να καλύψει τις ανάγκες διατροφής του, όπως αυτές προκύπτουν από τις, μετά το διαζύγιο, συνθήκες της ζωής του.

Συνεπώς, βασικές προϋποθέσεις για τη γέννηση του δικαιώματος διατροφής διαζευγμένου συζύγου είναι, αφενός η ευπορία του υπόχρεου, η οποία πρέπει, κατά το άρθρο 1487, σε συνδυασμό με το άρθρο 1443 εδ. α’ ΑΚ, να υπάρχει κατά το χρονικό διάστημα για το οποίο ζητείται διατροφή, και αφετέρου η απορία του δικαιούχου. Έτσι, είναι δυνατόν, ενόψει όλων των συνθηκών ηλικίας, υγείας, ικανότητας ή δυνατότητας προς εργασία, εισοδημάτων, περιουσίας και γενικώς ζωής του πρώην συζύγου, συγκριτικώς πάντοτε προς την ευπορία του υπόχρεου, να γεννηθεί δικαίωμα διατροφής, όταν ο πρώτος, που στο πρόσωπό του συντρέχει μία των προαναφερθεισών προσθέτων προϋποθέσεων (κατά το χρόνο εκδόσεως του διαζυγίου αδυναμία ασκήσεως ή συνεχίσεως επαγγέλματος ή ύπαρξη λόγων επιείκειας), έχει περιουσία, το προϊόν όμως ρευστοποιήσεως της οποίας, μαζί με τα τυχόν υπάρχοντα περιορισμένα εισοδήματά του, δεν επαρκούν υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, για συνολική κάλυψη των βιοτικών αναγκών, ενώ περαιτέρω, με βάση τη διέπουσα το θεσμό αρχή της επιείκειας, δεν δύναται να αξιωθεί η εκποίηση μικρής εκτάσεως απρόσοδων περιουσιακών στοιχείων, οσάκις η διατήρησή τους επιβάλλεται από λόγους πρόνοιας, προς εξασφάλιση του ιδιοκτήτη, τέως συζύγου, στο μέλλον για αντιμετώπιση έκτακτης οικονομικής ανάγκης. Σε κάθε περίπτωση, το ύψος της επιδικαζόμενης στο δικαιούχο πρώην σύζυγο διατροφής, πρέπει συνεκτιμωμένων και των συνθηκών ζωής και διατροφής του υπόχρεου, να επαρκεί για την ικανοποίηση των υλικών και πνευματικών του αναγκών ως ένα επίπεδο, που θα του επιτρέπει την ευπρεπή διαβίωση (βλ.σχ. Α.Π. 1427/2012, Εφ.Πειρ. 348/2016, Εφ.Πειρ. 565/2014 Τ.Ν.Π. «Νόμος», Βαθρακοκοίλη Β. Το νέο Οικογενειακό Δίκαιο, υπό άρθρο 1443, παρ. 3 σελ. 547, Καράκωστα I. Αστικός Κώδικας, υπό άρθρο 1443, παρ. 5, σελ. 573).

Περαιτέρω το εν λόγω δικαίωμα διατροφής αποκλείεται ή περιορίζεται κατά την διάταξη του άρθρου 1444 εδ. 1 ΑΚ, αν αυτό επιβάλλεται από σπουδαίους λόγους, ιδίως αν ο γάμος είχε μικρή χρονική διάρκεια ή αν ο δικαιούχος είναι υπαίτιος του διαζυγίου του ή προκάλεσε εκούσια την απορία του (ΑΠ 1567/2012 ΧρΙΔ 2013.362, ΑΠ 348/2006 ΕλλΔνη 49.150, ΑΠ 88/2006 ΕλλΔνη 48.446, ΕφΠατρ 82/2009 ΑχαΝομ 2010.195). Ως υπαιτιότητα δεν νοείται μόνο η αποκλειστική υπαιτιότητα, αλλά και η συνυπαιτιότητα του δικαιούχου συζύγου. Στην περίπτωση αυτή το Δικαστήριο θα αποφασίσει αν θα αποκλείσει ή θα περιορίσει τη διατροφή ύστερα από στάθμιση των εκατέρωθεν παραπτωμάτων (Σπυριδάκης, Οικογενειακό σελ. 390, Παπαχρίστου, Εγχειρίδιο Οικογενειακού Δικαίου σελ. 175). Αν πάντως η κλονιστική συμπεριφορά του δικαιούχου εμφανίζεται ως συνέπεια του παραπτώματος του υποχρέου, τότε η αξίωση διατροφής θα διατηρείται κατά κανόνα ακέραιη. (Βασιλικός σε ΕΝοΒΕ σελ. 266, βλ. Ευστρατίου σε Γεωργιάδη ΣΕΑΚ, τόμος II, άρθρο 1444 σελ. 721) …

Από όλα τα παραπάνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, αποδείχθηκε πλήρως τόσο η ευπορία του εναγομένου κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, όσο και η απορία της ενάγουσας κατά το χρόνο της αμετάκλητης λύσης του γάμου τους, αλλά και κατά το χρόνο συζήτησης της υπό κρίση αγωγής, ένεκα της οποίας δεν δύναται να καλύψει τις ανάγκες διατροφής της. Ενόψει δε αυτών των αναγκών (διαμονή, σίτιση, ένδυση, υπόδηση, ψυχαγωγία, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και λοιπές προσωπικές αναγκαίες δαπάνες), όπως προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής της που διαμορφώθηκαν μετά το διαζύγιο και των οικονομικών δυνατοτήτων των διαδίκων όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω, η ανάλογη σε χρήμα διατροφή της ενάγουσας, που οφείλει να καταβάλλει ο εναγόμενος προς διατροφή της κατά την επίδικη χρονική περίοδο, ήτοι από το χρόνο επίδοσης της ένδικης αγωγής και για μια τριετία, κατά την οποία προβλέπεται ότι θα διαρκέσει η απορία της, λόγω της βαρύτητας της ψυχικής της νόσου, που επιρρωνύεται και από το ότι οι προσκομισθείσες γνωματεύσεις της υγειονομικής επιτροπής για την αναπηρία της ενάγουσας ποσοστού 67%, ανανεώνονται διαρκώς ανά τριετία, ανέρχεται στο ποσό των 100,00 € μηνιαίως.

Το εν λόγω ποσό, ο εναγόμενος έχει τη δυνατότητα να το καταβάλλει στην ενάγουσα, χωρίς να θέσει σε κίνδυνο τη δική του διατροφή. Συνεπώς το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την προβληθείσα εκ μέρους του εναγομένου ένσταση διακινδύνευσης της δικής του διατροφής, και ως εκ τούτου είναι απορριπτέος ο σχετικός λόγος έφεσης του εκκαλούντος – εναγομένου. Το ποσό δε αυτό είναι ανάλογο με τις ανάγκες της ενάγουσας, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής της και περιλαμβάνει όσα είναι αναγκαία για τη συντήρησή της.

Το άρθρο ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ εμφανίστηκε πρώτα στο ΔικηγοροςΔιαζυγιων.gr.

Οι εξειδικευμένοι σε θέματα διαζυγίων δικηγόροι του γραφείου μας θα σας ενημερώσουν με επαγγελματισμό και σοβαρότητα για το πότε και υπό ποιες προϋποθέσεις η σύζυγος δικαιούται μέχρι τη λύση του γάμου διατροφή από το σύζυγό της.

Το ζήτημα αυτό πραγματεύεται και η παρακάτω πρόσφατη απόφαση του δικαστηρίου, η οποία μεταξύ άλλων έκρινε τα εξής:

Εξάλλου, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1389, 1390 και 1391, 1493 ΑΚ συνάγεται ότι οι σύζυγοι έχουν υποχρέωση να συνεισφέρουν από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του για την αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας. Στην υποχρέωση αυτή, το μέτρο της οποίας προσδιορίζεται ανάλογα με τις συνθήκες της οικογενειακής ζωής, περιλαμβάνονται ειδικότερα, η αμοιβαία υποχρέωση των συζύγων για διατροφή τους, η κοινή υποχρέωση αυτών για τη διατροφή των τέκνων τους και γενικά η υποχρέωση για συμβολή στη λειτουργία του κοινού οίκου. Η συνεισφορά αυτή των συζύγων γίνεται με την προσωπική τους εργασία, τα εισοδήματα και την περιουσία τους, έστω και απρόσοδη (βλ. ΟλΑΠ 9/1991 ΕλλΔνη 33. 1429).

Όταν διακοπεί η έγγαμη συμβίωση, οπότε δεν υπάρχει «κοινός οίκος» και «οικογενειακές ανάγκες» παύει μεν η υποχρέωση συνεισφοράς διότι δεν είναι νοητή, αλλά ο σύζυγος που διέκοψε την έγγαμη συμβίωση από εύλογη αιτία ή εγκαταλείφθηκε από τον άλλο, δικαιούται να απαιτήσει από τον άλλο σύζυγο διατροφή σε χρήμα, προκαταβαλλομένη κάθε μήνα, με τις ίδιες προϋποθέσεις που δικαιούνταν κατά τη διάρκεια της συμβίωσης, με τη διαφορά ότι ενώ όταν υπάρχει συμβίωση οι υποχρεώσεις συνεισφοράς δεν συμψηφίζονται, αλλά εκπληρώνονται αθροιστικά, όταν διακοπεί η συμβίωση χωρεί ένα είδος συμψηφισμού των αμοιβαίων υποχρεώσεων για διατροφή, με την έννοια ότι δικαιούχος τελικά είναι μόνο ο σύζυγος, ο οποίος υπό τους όρους της έγγαμης συμβίωσης, οφείλει τη μικρότερη συνεισφορά και στον οποίο, εφόσον διέκοψε την έγγαμη συμβίωση για εύλογη αιτία ή εγκαταλείφθηκε από τον άλλο σύζυγο, οφείλεται ως διατροφή σε χρήμα η διαφορά μεταξύ της μεγαλύτερης συνεισφοράς του άλλου και της δικής του μικρότερης συνεισφοράς (ΟλΑΠ 9/1991 ό.π., ΑΠ 565/ 2002 ΕλλΔνη 44. 438, ΑΠ 1382/ 2000 ΕλλΔνη 42. 687).

Η διατροφή δηλαδή του δικαιούχου προσδιορίζεται σύμφωνα με τις ανάγκες του, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί υπό καθεστώς έγγαμης συμβίωσης συνεκτιμωμένων όμως και των νέων αναγκών που προέκυψαν με λήψη υπόψη των οικονομικών δυνάμεων – υπόχρεου από τη χωριστή διαβίωση και με συσχετισμό των εκατέρωθεν οφειλόμενων συμβολών στην αντιμετώπιση των διαφορετικών αναγκών του ενός από τον άλλον (βλ. ΑΠ 1134/2008, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ – ΑΠ 714/1984, ΕλλΔνη 26.431). Εύλογη αιτία για τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, θεωρείται, μεταξύ άλλων, κάθε γεγονός, ανεξάρτητα από τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης (βλ. ΑΠ 804/1994 ΕλλΔνη 37.98). Ο τρόπος με τον οποίο επέρχεται η διάσπαση (εγκατάλειψη ή αποπομπή) δεν ενδιαφέρει. Έτσι η εύλογη αιτία μπορεί να οφείλεται σε υπαιτιότητα του ενός από τους συζύγους ή και των δύο (βλ.ΑΠ 1031/1993 ΕΕΝ 1994. 612).

Ο εναγόμενος είναι νέος (άγει το 33ο έτος της ηλικίας του) υγιής και δεν αντιμετωπίζει άλλες ιδιαίτερες δαπάνες, πλην των συνήθων για διατροφή και συντήρησή του. Εξάλλου, η ενάγουσα, μητέρα των τέκνων των διαδίκων, δεν εργάζεται, καθως είναι επιφορτισμένη με τη φροντίδα των βρεφικής ηλικίας τέκνων της, ενώ δεν εργαζόταν και πριν την γέννηση αυτών λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπισε κατά την κύησή της. Δεν αποδείχθηκε ότι έχει κάποια ιδιαίτερη κατάρτιση ώστε να μπορέσει να βρει επαρκώς αμειβόμενη εργασία στο μέλλον. Σημειωτέον δε ότι ακόμη κι αν μπορούσε να εξεύρει εργασία αυτό δεν ενδείκνυται, τουλάχιστον μέχρι να συμπληρώσουν τα ανήλικα τέκνα της το τρίτο έτος της ηλικίας τους, καθόσον σε αυτό το χρονικό σημείο έχουν απόλυτη ανάγκη από την συνεχή παρουσία και τις φροντίδες της.

Η ενάγουσα  είναι νέα (γεννηθείσα το έτος 1989) υγιής και δεν αντιμετωπίζει άλλες ιδιαίτερες δαπάνες, πλην των συνήθων για διατροφή και συντήρησή της.  Εξάλλου, τα τέκνα των διαδίκων, ηλικίας δύο περίπου ετών, διαμένουν με την ενάγουσα μητέρα τους στη ….. και έτσι συμμετέχουν στη δαπάνη στέγασης. Δεν προέκυψε ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, σε κάθε δε περίπτωση η δαπάνη ιατροφαρμακευτικής τους περίθαλψης που ενδεχομένως θα απαιτηθεί στο μέλλον, θα καλυφθεί, κατά το μεγαλύτερο μέρος της, από τον δημόσιο ασφαλιστικό οργανισμό των γονέων τους στον οποίο προφανώς είναι εμμέσως ασφαλισμένα ενώ οι λοιπές, προς διατροφή και συντήρησή των ανηλίκων δαπάνες είναι οι συνήθεις των συνομηλίκων τους, της αυτής, από απόψεως οικονομικών δυνατοτήτων των γονέων τους, καταστάσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τον εναγόμενο να καταβάλλει στην ενάγουσα: στην ίδια ατομικά ως συνεισφορά στη διατροφή της προκαταβολικώς στην αρχή  εκάστου μηνός, για χρονικό διάστημα  από της επιδόσεως της κρινόμενης αγωγής και για μια τριετία, το ποσό των εκατόν εξήντα  (160) ευρώ μηνιαίως νομιμοτόκως από την καθυστέρηση της πληρωμής κάθε δόσης και μέχρι την εξόφληση

Το άρθρο ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ εμφανίστηκε πρώτα στο ΔικηγοροςΔιαζυγιων.gr.

παρ. 1 & 3 του Πρωτοκόλλου, σε περίπτωση υποχρεώσεων διατροφής γονέων έναντι των τέκνων τους, όταν ο δικαιούχος διατροφής έχει προσφύγει στην αρμόδια Αρχή του κράτους, στο οποίο ο υπόχρεος έχει τη διαμονή του, εφαρμοστέο είναι το δίκαιο του δικάζοντος δικαστή.

Αν λοιπόν η ενάγουσα, Ελληνίδα που κατοικεί στη Γερμανία, επιλέξει να προσφύγει στα Ελληνικά Δικαστήρια, το Δικαστήριο προβαίνει εντεύθεν στην εφαρμογή του Ελληνικού Δικαίου, επί τη βάσει του ως άνω άρθρου 4 παρ. 3 του ανωτέρω μνημονευθέντος Πρωτοκόλλου, το οποίο ισχύει για διαφορές όπως η επίδικη μετά την έναρξη ισχύος του Κανονισμού της 18.06.2011.

Η διάταξη αυτή, του άρθρου 4 παρ. 3 του προαναφερθέντος Πρωτοκόλλου, ουδόλως έρχεται καθ` οιονδήποτε τρόπο σε αντίθεση με την κατ` άρθρο 4 του Συντάγματος προστατευόμενη αρχή της ισότητας ούτε η ενάγουσα, επιλέγοντας τα Ελληνικά Δικαστήρια για την άσκηση της υπό κρίση αγωγής της, υπερέβη καθ` οιονδήποτε τρόπο και δη προφανώς τα όρια, που επιβάλλονται από τα χρηστά ήθη, από την καλή πίστη, καθώς και από τον κοινωνικό και οικονομικό σκοπό του σχετικού δικαιώματος, ώστε δεν μπορεί να θεωρηθεί ως καταχρηστική και εντεύθεν ως απαγορευμένη κατά την έννοια του άρθρου 281 Α.Κ. και 116 Κ.Πολ.Δικ.

Το άρθρο Ποιο δίκαιο εφαρμόζεται σε οικογενειακές διαφορές μεταξύ συζύγων που μένουν σε διαφορετικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ποιο δικαστήριο είναι αρμόδιο. εμφανίστηκε πρώτα στο ΔικηγοροςΔιαζυγιων.gr.

Η υποχρέωση για καταβολή κατά μήνα διατροφής σε χρήμα, μετά τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, είναι συνέπεια της κατά το άρθρο 1389 ΑΚ υποχρέωσης συνεισφοράς των συζύγων στην αμοιβαία διατροφή αυτών κατά τη διάρκεια του γάμου και δεν εξομοιώνεται με την κατά τα άρθρα 1485 επ. ΑΚ διατροφή, ούτε με την κατά τα άρθρα 1442 επ. ΑΚ οφειλόμενη μετά το διαζύγιο. Όμως, στην περίπτωση, που υφίσταται παράπτωμα του δικαιούχου της διατροφής, που συνιστά λόγο διαζυγίου, αναγόμενο σε υπαιτιότητα αυτού, περιορίζεται η έκταση της οφειλόμενης σ` αυτόν από τον άλλο διατροφής στα απολύτως αναγκαία για τη συντήρησή του (ελαττωμένη διατροφή) μετά από ένσταση του εναγόμενου, για την πληρότητα της οποίας δεν αρκεί η παράθεση των παραπτωμάτων του ενάγοντος συζύγου, αλλά απαιτείται και αντίστοιχο αίτημα, όπως και προσδιορισμός από τον ενιστάμενο του ποσού της κατ` αυτόν οφειλόμενης ελαττωμένης διατροφής (ΑΠ 616/2020, ΑΠ 873/2017, ΑΠ 1028/2013).

Το άρθρο Σε περίπτωση παραπτώματος όπως η μοιχεία, η σύζυγος δικαιούται μόνο μειωμένη διατροφή. εμφανίστηκε πρώτα στο ΔικηγοροςΔιαζυγιων.gr.

αναμφισβήτητα περιλαμβάνεται και η κατάσταση της υγείας του, προκύπτουσες ανάγκες αυτού, να δεχθεί αυτές όπως πραγματικά υφίστανται κατά το χρόνο συζήτησης της αγωγής και συνεπώς, εάν αυτές, κατά ένα μέρος τους καλύπτονται από παροχή κάποιου τρίτου (εκτός του υποχρέου σε διατροφή) που από άλλη νομική αιτία υποχρεώνεται για την κάλυψη αυτή, πρέπει να συνυπολογίσει και την παροχή αυτή για τον προσδιορισμό της έκτασης των αναγκών του δικαιούχου (ΑΠ 1079/1986).

Το άρθρο Η διατροφή καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες ζωής του δικαιούχου περιλαμβανομένης και της κατάστασης της υγείας του. εμφανίστηκε πρώτα στο ΔικηγοροςΔιαζυγιων.gr.