ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΌΤΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ ΤΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ 

Ο καθορισμός του ύψους της διατροφής των τέκνων είναι μια από τις συνηθέστερες οικογενειακές διαφορές που απασχολούν τα Δικαστήρια. Το μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται  με  βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές  προκύπτουν  από  τις  συνθήκες  της  ζωής  του και φυσικά την περιουσιακή κατάσταση των υπόχρεων γονέων. Η απόδειξη της περιουσιακής κατάστασης συναντά πολλές δυσχέρειες λόγω της εκτεταμένης φοροδιαφυγής και παραοικονομίας.

Ο Δικηγόρος Στέφανος Οικονόμου και η δικηγόρος Φανή Οικονόμου, έχουν συγγράψει σχετική επιστημονική μελέτη με τίτλο <Η ελεύθερη εκτίμηση των αποδείξεων και τα διδάγματα της κοινής πείρας ως εργαλεία για την εξεύρεση των αληθινών εισοδημάτων του υπόχρεου στις δίκες διατροφής τέκνων> που έχει δημοσιευθεί στο νομικό περιοδικό Εφαρμογές Αστικού Δικαίου και Πολιτικής Δικονομίας της Νομικής Βιβλιοθήκης στο τ. 11/2020. Ως εκ τούτου είναι από τους πλέον εξειδικευμένους δικηγόρους για να αντιμετωπίσουν τέτοια θέματα οικογενειακού δικαίου που προκύπτουν στην περίπτωση διαζυγίου.

Η ανεύρεση της αληθινής οικονομικής κατάστασης και δύναμης των υπόχρεων γονέων από το δικαστήριο δεν είναι πάντα εύκολο καθήκον και οφείλεται στην εκτεταμένη φοροδιαφυγή. Το πρακτικό πρόβλημα που προκύπτει συχνά και καλείται να λύσει το δικαστήριο είναι ότι μερικές φορές τα αληθινά εισοδήματα των υπόχρεων γονέων είναι εντελώς διαφορετικά από τα εμφανή τους εισοδήματα, δηλαδή αυτά που δηλώνονται στην φορολογική τους δήλωση, βάσει της οποίας εκδίδει το εκκαθαριστικό της σημείωμα η αρμόδια εφορία. Το φαινόμενο αυτό είναι σύνηθες σε κοινωνίες, όπως η Ελλάδα, όπου υπάρχει σημαντική φοροδιαφυγή από διάφορες κατηγορίες φορολογουμένων, όπως έμποροι, επιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες. Ακόμα και σε εργαζόμενους ως υπάλληλοι (δημόσιοι ή ιδιωτικοί) συναντάται το φαινόμενο να υπάρχουν και αδήλωτα εισοδήματα, όπως όταν δουλεύουν σε οικογενειακές επιχειρήσεις, έχουν και δεύτερη αδήλωτη εργασία ή εισπράττουν μισθώματα υψηλότερα από όσα δηλώνουν.

Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες στη φοροδιαφυγή και στην παραοικονομία.  Αναφέρεται ότι, η συντριπτική πλειοψηφία, όσων δεν είναι μισθωτοί δηλώνουν ποσά πολύ χαμηλότερα από το μέσο όρο του κατά κεφαλήν εισοδήματος. Σε πρόσφατη ελληνική έρευνα ένα 35,1% δήλωσε πως ευχαρίστως φοροδιαφεύγει, όταν έχει την ευκαιρία, επειδή ‘το κάνουν όλοι’. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα το μέγεθος της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα μπορεί να προσδιοριστεί σε ένα ποσοστό από 6% έως 9% του ΑΕΠ, δηλαδή ανάμεσα σε 11 και 16 δις ευρώ το χρόνο. Σχεδόν οι μισές από τις φορολογικές δηλώσεις αφορούν εισοδήματα κάτω των 12.000 ευρώ, οι δε αυτοαπασχολούμενοι, δήλωναν κατά μέσο όρο εισοδήματα 4.300 ευρώ ετησίως, δηλαδή κάτω από το αφορολόγητο όριο. Είναι προφανές, λοιπόν, ότι το δικαστήριο κατά τη συζήτηση της αλήθειας δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στα δηλωθέντα από  τους διαδίκους εισοδήματα.

Το Δικαστήριο, λοιπόν, εφαρμόζοντας την αρχή της ελεύθερης εκτίμησης των αποδείξεων δεν αρκείται στην εκτίμηση των φορολογικών δηλώσεων που προσάγουν οι διάδικοι αλλά οφείλει να λάβει υπόψη του και να αξιολογήσει όλα τα αποδεικτικά μέσα, όπως μάρτυρες, ένορκες βεβαιώσεις και έγγραφα. Τα διδάγματα της κοινής πείρας είναι πολλές φορές ο οδηγός του Δικαστηρίου στην αναζήτηση της αλήθειας και τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης. Οι δικηγόροι του γραφείου μας, με την εξειδίκευσή τους σε θέματα διατροφής ανήλικου τέκνου και εν γένει σε θέματα οικογενειακού δικαίου που προκύπτουν συνήθως μετά από ένα διαζύγιο, μπορούν να σας υποστηρίξουν σε περίπτωση που ο υπόχρεος γονέας, συνήθως ο πατέρας, δεν προβαίνει σε ειλικρινή δήλωση στις φορολογικές αρχές και προσπαθεί να αποφύγει την καταβολή μιας δίκαιης διατροφής για το παιδί του, εκμεταλλευόμενος ακριβώς την φοροδιαφυγή στην οποία προβαίνει. Οι δικηγόροι μας, θα σας βοηθήσουν να συλλέξετε τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία ώστε να πειστεί το Δικαστήριο ότι ο πατέρας έχει την οικονομική δυνατότητα να καταβάλλει υψηλότερη διατροφή και απλώς <<κρύβεται>> πίσω από την ανειλικρινή φορολογική του δήλωση.

ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

Ο νέος νόμος για την συνεπιμέλεια των ανήλικων τέκνων είναι προ των πυλών και δημιουργεί πολλές ανησυχίες για την εφαρμογή του, σε όλους τους δικηγόρους που ασχολούνται καθημερινά με υποθέσεις διαζυγίων και επιμέλειας και συνεπιμέλειας τέκνων, όπως ο δικηγόροι του γραφείου μας, Στέφανος Οικονόμου, Φανή Οικονόμου και Παναγιώτης Οικονόμου. Παρότι ακόμα δεν ξέρουμε το τελικό κείμενο που θα ψηφιστεί, φαίνεται ότι οι δύο πιό βασικές καινοτομίες του θα είναι οι εξής:

α/ η υποχρέωση του δικαστηρίου να καθορίζει τον χρόνο επικοινωνίας του παιδιού με τον γονέα, με τον οποίο δεν διαμένει, στο 1/3 του συνολικού χρόνου. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι το δικαστήριο θα καθορίζει ότι το παιδί θα πρέπει να διαμένει με τον άλλο γονέα, συνήθως τον πατέρα, χρόνο που θα φθάνει τους τέσσερεις μήνες κάθε χρόνο. Σίγουρα για πολλούς γονείς, συνήθως τους πατεράδες, θα είναι μία ευκαιρία να έχουν πιο συχνή επικοινωνία με τα παιδιά τους,   Η μεγάλη μας εμπειρία όμως ως δικηγόροι που ασχολούνται επί δεκαετίες με θέματα οικογενειακού δικαίου, διαζυγίων και επιμέλειας – συνεπιμέλειας τέκνων, μας επιτρέπει να θέσουμε πολλά ερωτηματικά για το πως θα εφαρμοστεί ο νέος νόμος για τη συνεπιμέλεια. Πως θα γίνει αυτό όταν τα σπίτια των γονέων απέχουν πολύ το ένα από το άλλο και το παιδί πηγαίνει σχολείο; Αν π.χ. ο πατέρας μένει σε απόσταση 2 ωρών από το σχολείο του παιδιού, θα πρέπει το παιδί να ταλαιπωρείται 4 ώρες την ημέρα στο πήγαινε – έλα; Πως θα ισχύσει αυτό για πολύ μικρά παιδιά που δεν είναι δυνατόν να πηγαινοέρχονται από το ένα σπίτι στο άλλο; Τι θα σημαίνει αυτό για το ύψος της διατροφής; Θα πρέπει να μειωθεί η διατροφή στα 3/4;  Και πως θα κατανέμονται αυτές οι 120 ημέρες μέσα στον χρόνο; Ερωτήματα που τα δικαστήρια θα κληθούν να απαντήσουν και πιθανόν να δημιουργηθούν περισσότερα προβλήματα από όσα υπάρχουν σήμερα. 

Σε κάθε περίπτωση, το τεκμήριο αυτό του 1/3 του χρόνου θα είναι μαχητό. Αυτό σημαίνει ότι το δικαστήριο θα μπορεί, αν υπάρχουν λόγοι, να ρυθμίζει διαφορετικά την επικοινωνία και για μικρότερο χρονικό διάστημα.

Ως δικηγόροι με ιδιαίτερη εμπειρία σε υποθέσεις συνεπιμέλειας και γενικότερα επιμέλειας τέκνων, θεωρούμε πως τα δικαστήρια οφείλουν να ακούν πάντοτε τα παιδιά και να λαμβάνουν υπόψη τη γνώμη τους ακόμα και όταν τα παιδιά είναι μικρής ηλικίας και να προβαίνουν σε μία προσπάθεια δικαστικής διαμεσολάβησης για να βρεθεί λύση. Θεωρούμε ότι η ιδιωτική διαμεσολάβηση που προωθεί ο νέος νόμος για την συνεπιμέλεια δεν θα δώσει λύσεις ενώ αντίθετα ο δικαστής με το κύρος και την εμπειρία του, ακούγοντας και το παιδί θα μπορέσει να προτείνει κάποιο κοινά αποδεκτό πλαίσιο επικοινωνίας και επιμέλειας και μόνο αν δεν το καταφέρει να το καθορίσει με την απόφασή του.

β/ η δεύτερη μεγάλη καινοτομία του νέου νόμου για τη συνεπιμέλεια φαίνεται ότι θα είναι η θέσπιση αντικειμενικών κριτηρίων κακής άσκησης της γονικής μέριμνας, όπως είναι η μη καταβολή της διατροφής και η παρεμπόδιση της επικοινωνίας των παιδιών. Πράγματι, οι δικηγόροι της εταιρίας μας έχουν συναντήσει πολλές περιπτώσεις, που ο υπόχρεως προς διατροφή, συνήθως ο πατέρας, απαιτεί να βλέπει συχνά το παιδί αλλά από την άλλη δεν πληρώνει την διατροφή του. Υπαρκτό αν και όχι συνηθισμένο είναι επίσης το φαινόμενο ο ένας γονέας να φέρνει εμπόδια στην επικοινωνία το παιδιού με τον άλλο γονέα. 

Η άποψη του δικηγόρου Στέφανου Οικονόμου είναι ότι το κριτήριο για κάθε δικαστική απόφαση σχετικά με την επιμέλεια ή την συνεπιμέλεια του παιδιού, πρέπει να είναι το συμφέρον του παιδιού και ότι η άποψή του πρέπει να ακούγεται πάντοτε από τον δικαστή και να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη.

Οι δικηγόροι του γραφείου μας μπορούν να σας συμβουλεύσουν για θέματα συνεπιμέλειας και για όλα τα άλλα θέματα που εγείρονται όταν ένα ζευγάρι φθάνει στο διαζύγιο. Μπορείτε να τηλεφωνήσετε στο 2107231630 για να κλείσετε ένα ραντεβού, είτε από κοντά, είτε τηλεφωνικά ή μέσω skype ή messenger για να συζητήσετε ότι θέμα οικογενειακού δικαίου σας απασχολεί. 

ΤΟΠΟΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΤΕΚΝΟΥ

Όταν το ζευγάρι χωρίζει και πλέον μένει ξεχωριστά, μέχρι σήμερα, το παιδί ακολουθούσε τον γονέα που λάμβανε την αποκλειστική επιμέλεια αυτού, συνήθως την μητέρα και ο άλλος γονέας συνήθως ο πατέρας, είχε ένα δικαίωμα επικοινωνίας με το παιδί.

Στην πράξη αυτή η ρύθμιση προκαλούσε πολλά προβλήματα όταν ο έχων την επιμέλεια, (τις περισσότερες φορές η μητέρα), άλλαζε τόπο διαμονής και πήγαινε σε άλλη πόλη παίρνοντας μαζί της το παιδί έτσι ώστε ο πατέρας να μην μπορεί να επικοινωνεί τακτικά με το παιδί. Ήδη από τον Αύγουστο του 2020 η κατάσταση αυτή άλλαξε με την εισαγωγή του νέου άρθρου 1519 στον Αστικό Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα εξής:

<< Μεταβολή του τόπου διαμονής του τέκνου, που επιδρά ουσιωδώς στο δικαίωμα επικοινωνίας του γονέα με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, απαιτεί προηγούμενη συμφωνία των γονέων ή προηγούμενη οριστική δικαστική απόφαση μετά από αίτημα οποιουδήποτε από τους γονείς. Το δικαστήριο μπορεί να διατάξει κάθε πρόσφορο μέσο».

Όπως μπορούν να σας ενημερώσουν οι εξειδικευμένοι σε θέματα διαζυγίων και επιμέλειας τέκνων δικηγόροι μας, μέχρι την ψήφιση αυτού του νέου άρθρου, σύμφωνα με το άρθρο 1518 του Αστικού Κώδικα, το οποίο ρυθμίζει τα θέματα που αφορούν την επιμέλεια του προσώπου του ανήλικου τέκνου, θεωρείτο ότι στην επιμέλεια του τέκνου περιλαμβάνεται και ο καθορισμός του τόπου της διαμονής του οπότε η μητέρα (συνήθως) μπορούσε να αλλάξει τον τόπο διαμονής του τέκνου χωρίς να χρειάζεται η συμφωνία του πατέρα ή δικαστική απόφαση που να το επιτρέπει αυτό.

Με τη νέα ως άνω διάταξη φαίνεται ότι πλέον η αλλαγή του τόπου διαμονής του τέκνου εφόσον είναι τόσο μεγάλη που να δυσκολεύει ουσιωδώς το δικαίωμα επικοινωνίας  του πατέρα με το παιδί του δεν ανήκει πλέον στην σφαίρα της επιμέλειας αλλά στην σφαίρα της γονικής μέριμνας οπότε απαιτείται είτε συμφωνία και των δύο γονέων είτε απόφαση του δικαστηρίου σε περίπτωση διαφωνίας των γονέων.

Αντικείμενο της ρύθμισης δεν είναι οποιαδήποτε μετακίνηση του ανηλίκου (π.χ. από τη μία συνοικία ή δήμο σε άλλη συνοικία μέσα σε μεγάλη πόλη) αλλά η σημαντική μετακίνηση (π.χ. σε άλλη πόλη, σε άλλη χώρα), η οποία επηρεάζει ουσιωδώς την άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του άλλου γονέα. Είναι βεβαίως κατανοητή η ανάγκη του γονέα που έχει την επιμέλεια να έχει ελευθερία κίνησης και επιλογής της διαμονής του, αλλά ο περιορισμός της ελευθερίας αυτής είναι ανεκτός, ενόψει της ιδιότητάς του ως γονέα ανηλίκου, καθώς και ενόψει του δικαιώματος του άλλου γονέα να έχει ομαλή επικοινωνία με το παιδί.

Συνεπώς, ο έχων την επιμέλεια του ανηλίκου γονέας δύναται να αλλάξει κατοικία εφόσον αυτή είναι σχετικά κοντά με την προηγούμενη κατοικία του τέκνου και έτσι η επικοινωνία  του άλλου γονέα με το παιδί δεν δυσχεραίνεται ουσιωδώς αλλά δεν δύναται να πάει τόσο μακριά που η ομαλή επικοινωνία να δυσχεραίνεται σημαντικά.

Αν οι γονείς δεν συμφωνούν τότε τη διαφωνία τους θα την λύσει το Δικαστήριο με βάση πρωτίστως το συμφέρον του τέκνου αλλά και το δικαίωμα επικοινωνίας του γονέα με το παιδί του, οπότε αν αντιμετωπίζετε τέτοιο θέμα, είναι απαραίτητη η συμβουλή ενός δικηγόρου διαζυγίων.

Αν το Δικαστήριο επιτρέψει την μετακίνηση σε μακρινό μέρος, τότε θα πρέπει να καθορίζεται προφανώς και νέος τρόπος επικοινωνίας του ανηλίκου με τον άλλο γονέα (π.χ. αραιότερα μεν αλλά μεγαλύτερα διαστήματα επικοινωνίας, πιθανόν καταβολή εξόδων επικοινωνίας και επικοινωνία με σύγχρονα ηλεκτρονικά οπτικοακουστικά μέσα).

Το δικηγορικό μας γραφείο με την τεράστια εμπειρία του σε υποθέσεις οικογενειακού δικαίου και διαζυγίων μπορεί να σας καθοδηγήσει σε κάθε παρόμοιο πρόβλημα που αντιμετωπίσετε με την αλλαγή του τόπου διαμονής του τέκνου σας.

Οι δικηγόροι μας που ασχολούνται με διαζύγια και υποθέσεις οικογενειακού δικαίου είναι κοντά σας για να απαντήσουν στις απορίες σας και να σας υποστηρίξουν.

ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ

Με τον όρο προγαμιαία συμβόλαια εννοούμε τις συμφωνίες που οι μελλοντικοί σύζυγοι κάνουν πριν από το γάμο για να ρυθμίσουν τις περιουσιακές τους σχέσεις μετά το γάμο.

Αν οι σύζυγοι δεν κάνουν κάποια σχετική συμφωνία πριν από το γάμο τότε ισχύει η αρχή της περιουσιακής αυτοτέλειας των συζύγων που καθιερώνεται από το άρθρο 1397 του Αστικού Κώδικα. Ελλείψει λοιπόν περιουσιακού συμβολαίου ή προγαμιαίου συμφώνου, όπως μερικές φορές λέγεται, μετά το γάμο οι περιουσίες των συζύγων παραμένουν χωριστές και δεν συγχωνεύονται ή ενώνονται εκ μόνου του γεγονότος του γάμου. Ως εκ τούτου, προστατεύεται η οικονομική ανεξαρτησία του κάθε συζύγου.

Στην πράξη όμως αυτό πολλές φορές είναι θεωρητικό εφόσον οι σύζυγοι κατά τη διάρκεια του γάμου συνεισφέρουν ο ένας στην περιουσία του άλλου με πολλούς τρόπους. Η συνεισφορά μπορεί να είναι είτε επειδή ο ένας σύζυγος βοηθάει στην εργασία των άλλων με οποιονδήποτε τρόπο είτε απλώς και μόνο επειδή μέσα στο γάμο αναλαμβάνει περισσότερα βάρη απ’ όσα είναι υποχρεωμένος βάσει νόμου να αναλάβει. Π.χ. ενώ οι φροντίδες του γάμου και του κοινού οίκου πρέπει να μοιράζονται ανάμεσα στους δύο συζύγους, ήτοι να υπάρχει κατανομή των απαραίτητων εργασιών, όπως καθαριότητα, μαγείρεμα, φροντίδα των παιδιών κλπ., ο ένας από τους δύο συζύγους αναλαμβάνει το 100% των εν λόγω εργασιών, χωρίς την παραμικρή βοήθεια από τον άλλον, ο οποίος αφήνεται απερίσπαστος στο να εργάζεται και να αυξάνει την περιουσία του.

Όταν, λοιπόν, δεν υπάρχει προγαμιαίο σύμφωνο ή προγαμιαίο συμβόλαιο, τότε παρότι οι σύζυγοι εξακολουθούν να είναι οικονομικά ανεξάρτητοι και να μην εμπλέκονται οι περιουσίες τους, έχουν δικαίωμα να απαιτήσουν από τον άλλο σύζυγο μέρος της περιουσίας που έχει αυτός αποκτήσει μετά το γάμο εφόσον έχει συνεισφέρει στην αύξηση αυτής της περιουσίας. Σε άλλες χώρες, η νομοθεσία προβλέπει ότι μετά το γάμο οι περιουσίες των συζύγων αναμειγνύονται κι αποτελούν μία ενιαία περιουσία. Σε αυτές τις χώρες, η υπογραφή προγαμιαίου συμβολαίου ή προγαμιαίου συμφώνου είναι απολύτως απαραίτητη προκειμένου να διαφυλαχθεί το χωριστό της περιουσίας του κάθε συζύγου και η αυτοτέλεια αυτής. Στην Ελλάδα, αντίθετα, ελλείψει προγαμιαίου συμβολαίου ή προγαμιαίου συμφώνου, ο νόμος ορίζει την αυτοτέλεια των περιουσιών των συζύγων.

Για περισσότερες λεπτομέρειες στο θέμα της συμμετοχής στα αποκτήματα μπορείτε να δείτε το σχετικό άρθρο στον ιστότοπό μας με τις συμβουλές των δικηγόρων μας που έχουν μεγάλη εμπειρία σε διαζύγια και θέματα οικογενειακού δικαίου.

Ενδιαφέρον είναι ότι στην Ελλάδα με προγαμιαίο συμβόλαιο ή ακόμα και μετά το γάμο και κατά τη διάρκειά του οι σύζυγοι μπορούν να επιλέξουν αντί της αυτοτέλειας των περιουσιών τους την κοινοκτημοσύνη. Σύμφωνα με το νόμο, η κοινοκτημοσύνη των συζύγων σημαίνει ότι όλα τα περιουσιακά στοιχεία αυτόματα θα ανήκουν και στους δύο κατ’ ίσα μέρη χωρίς δικαίωμα διάθεσης από τον καθένα τους του ιδανικού μεριδίου που έχει. Τέτοια προγαμιαία συμφωνία ή προγαμιαίο συμβόλαιο πρέπει να γίνει με συμβολαιογραφικό έγγραφο και να καταχωριστεί σε ειδικό βιβλίο που τηρείται γι’ αυτό το σκοπό. Για να επέλθει η κοινωνία δικαιώματος στα περιουσιακά στοιχεία των συζύγων που επιλέγουν την κοινοκτημοσύνη θα πρέπει να γίνουν και οι αντίστοιχες δικαιοπραξίες, παραδείγματος χάριν αν ένα ακίνητο ανήκει στον ένα σύζυγο κι επιλεχθεί το σύστημα της κοινοκτημοσύνης θα πρέπει να γίνει και συμβόλαιο με το οποίο ο σύζυγος που έχει το ακίνητο θα μεταβιβάζει το ½ εξ αδιαιρέτου στον άλλο σύζυγο. Σημαντικό είναι ότι το προγαμιαίο συμβόλαιο με το οποίο επιλέγεται το σύστημα της κοινοκτημοσύνης καταλαμβάνει και τη μέλλουσα περιουσία των συζύγων.

Οι δικηγόροι του γραφείου μας με τη μεγάλη τους εμπειρία σε θέματα οικογενειακού δικαίου και διαζυγίων μπορούν να σας ενημερώσουν για το πότε είναι συμφέρον και ορθό να καταρτίζεται προγαμιαίο συμβόλαιο και πότε όχι, καθώς και να αναλάβουν τη σύνταξη προγαμιαίου συμβολαίου σύμφωνα με τις επιθυμίες σας ώστε να υπάρχει μία δίκαιη ρύθμιση που να σας καλύπτει.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ – ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΠΑΤΡΟΤΗΤΑΣ

Όταν ένα παιδί γεννιέται <<εντός γάμου>> δηλαδή από μητέρα παντρεμένη τότε το παιδί αυτόματα θεωρείται τέκνο και του συζύγου της. Όμως ο πατέρας έχει δικαίωμα να προχωρήσει σε αγωγή προσβολής πατρότητας όταν έχει λόγους να πιστεύει ότι το παιδί δεν είναι γνήσιοι τέκνο του.

Στην περίπτωση όμως που το παιδί γεννιέται εκτός γάμου τότε πρέπει να γίνει αναγνώριση τέκνου προκειμένου αυτό να έχει έναντι του πατέρα του και των συγγενών του τα δικαιώματα του. Τέτοια δικαιώματα που απολαμβάνει το τέκνο έναντι του πατέρα είναι το δικαίωμα διατροφής καθώς και τα κληρονομικά του δικαιώματα.

Όταν ο πατέρας επιθυμεί να αναγνωρίσει το τέκνο τα πράγματα από νομική άποψη είναι απλά. Αρκεί μία δήλωση στον συμβολαιογράφο στην οποία φυσικά πρέπει να συναινέσει και η μητέρα για αναγνωρισθεί το τέκνο ως φυσικό τέκνο του δηλούντος. Σε περίπτωση που η μητέρα αρνηθεί την αναγνώριση του πατέρα, τότε ο πατέρας έχει προθεσμία δύο ετών από την άρνησή της να ασκήσει αγωγή αναγνώρισης της πατρότητάς του αλλιώς χάνει οριστικά αυτό το δικαίωμα.

Η δήλωση αυτή μπορεί να γίνει ακόμα και με τη διαθήκη του πατέρα.

Αν αντιμετωπίζετε τέτοια περίπτωση, οι δικηγόροι του δικηγορικού μας γραφείου στο Κολωνάκι ή στη Γλυφάδα μπορούν να σας καθοδηγήσουν και να αναλάβουν όλες τις διατυπώσεις.

Όταν ο πατέρας όμως δεν επιθυμεί να αναγνωρίσει το τέκνο είτε επειδή αμφισβητεί την πατρότητα είτε επειδή είναι παντρεμένος με άλλη γυναίκα είτε επειδή δεν επιθυμεί να αναλάβει τις ευθύνες του τότε η μητέρα είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει τη δικαστική οδό. Το ίδιο δηλαδή την άσκηση αγωγής αναγνώρισης πατρότητας μπορεί να κάνει και το τέκνο κατά του βιολογικού του πατέρα εντός ενός έτους από την ενηλικίωσή του.

Σε αυτές τις περιπτώσεις η βοήθεια ενός έμπειρου δικηγόρου οικογενειακού δικαίου είναι απαραίτητη. Συνήθως τέτοιες δικαστικές διαμάχες είναι ψυχοφθόρες και νομικά δύσκολες. Το δικαστήριο προκειμένου να θεωρήσει ότι αποδείχθηκε η πατρότητα θα ζητήσει τον διορισμό πραγματογνώμονα ο οποίος θα διενεργήσει ειδικές εξετάσεις DNA προκειμένου να αποφανθεί σε βαθμό βεβαιότητας ότι το τέκνο έχει πράγματι βιολογικό πατέρα του τον εναγόμενο.

Οι δικηγόροι του δικηγορικού μας γραφείου και ο Διευθυντής αυτού δικηγόρος  Στέφανος Οικονόμου έχουν χειριστεί υποθέσεις αναγνώρισης ή και προσβολής πατρότητας τέκνου και μπορούν να σας συμβουλεύσουν για όλα τα σχετικά θέματα με διακριτικότητα, εχεμύθεια, σοβαρότητα και κατανόηση.

 

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ

Εκτός από τον θεσμό του γάμου, εδώ και χρόνια ο Ελληνικός νόμος προβλέπει και το «σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης», το οποίο συντάσσεται ενώπιον Συμβολαιογράφου και το οποίο προσομοιάζει με τον θεσμό του γάμου. Οι πολίτες που θα επιλέξουν να δεσμευθούν με σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης αποκτούν δικαιώματα παρόμοια με των συζύγων, ιδίως δικαιώματα κληρονομικά, συμμετοχής στα αποκτήματα.

Η ισχύς του συμφώνου συμβίωσης αρχίζει από την κατάθεση αντιγράφου του συμβολαιογραφικού εγγράφου στο ληξίαρχο του τόπου κατοικίας τους, το οποίο καταχωρίζεται σε ειδικό βιβλίο του Ληξιαρχείου.

Στις προσωπικές σχέσεις των μερών του συμφώνου συμβίωσης μεταξύ τους εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις για τις σχέσεις των συζύγων από το γάμο.

Στις μη προσωπικές σχέσεις των μερών του συμφώνου συμβίωσης μεταξύ τους εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις για τις σχέσεις των συζύγων από το γάμο. Δίνεται όμως η δυνατότητα στα μέρη να ρυθμίσουν διαφορετικά τις μη προσωπικές τους σχέσεις, κατά τη σύναψη του συμφώνου σύμφωνα με τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης. Ειδικά για το δικαίωμα των μερών για αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα, ορίζεται στο νόμο ότι τα μέρη δεν μπορούν να παραιτηθούν από το δικαίωμα τους αυτό, συνεπώς μία τυχόν παραίτηση θα ήταν άκυρη, εκτός εάν έχει λάβει χώρα μετά τη γέννηση της αξίωσης τους, οπότε και θα ήταν νόμιμη και έγκυρη.

Θεωρούμε ότι είναι απαραίτητο πριν υπογράψει κάποιος σύμφωνο συμβίωσης να συμβουλευθεί έναν δικηγόρο οικογενειακού δικαίου καθόσον πολλά θέματα μπορούν να ρυθμιστούν αλλιώς από ότι προβλέπει ο νόμος και τα μέρη που θα δεσμευθούν με ένα σύμφωνο συμβίωσης είναι καλό να ξέρουν πριν από την υπογραφή του τις εναλλακτικές λύσεις που έχουν.

Ως δικηγόροι που έχουμε ασχοληθεί με σύμφωνα συμβίωσης, έχουμε παρατηρήσει ότι πολλές φορές οι ενδιαφερόμενοι υπογράφουν ένα προδιατυπωμένο κείμενο από τον συμβολαιογράφο χωρίς να γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν από το σύμφωνο συμβίωσης και μετά βρίσκονται προ εκπλήξεως.

Οι δικηγόροι οικογενειακού δικαίου του γραφείου μας και ιδίως η δικηγόρος οικογενειακού δικαίου Φανή Οικονόμου μπορούν να σας ενημερώσουν και για τους τρόπους λύσης του συμφώνου συμβίωσης που είναι οι εξής: Το σύμφωνο συμβίωσης λύνεται: α) με συμφωνία των μερών, που γίνεται αυτοπροσώπως με συμβολαιογραφικό έγγραφο, β) με μονομερή συμβολαιογραφική δήλωση, εφόσον έχει επιδοθεί προηγουμένως με δικαστικό επιμελητή πρόσκληση για συναινετική λύση στο άλλο μέρος και έχουν παρέλθει τρεις (3) μήνες από την επίδοση και γ) αυτοδικαίως, αν συναφθεί γάμος μεταξύ των μερών.

Για τη διατροφή μετά τη λύση του συμφώνου συμβίωσης εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις για τη διατροφή μετά το διαζύγιο, εκτός αν τα μέρη παραιτηθούν από το σχετικό δικαίωμα κατά την κατάρτιση του συμφώνου.

Πολύ σημαντικό είναι ότι το τέκνο που γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του συμφώνου συμβίωσης ή μέσα σε τριακόσιες (300) ημέρες από τη λύση ή την ακύρωση του Συμφώνου, τεκμαίρεται ότι έχει πατέρα τον άνδρα με τον οποίο η μητέρα κατάρτισε το Σύμφωνο όπως αν υπήρχε γάμος.

Το δικηγορικό μας γραφείο και οι δικηγόροι μας διαθέτουν άριστη γνώση των νόμων που αφορούν το σύμφωνο συμβίωσης, έχουν χειριστεί πολλές υποθέσεις σχετιζόμενες με ζητήματα που δημιουργούνται από το σύμφωνο συμβίωσης και ως εκ τούτου διαθέτουν μεγάλη εμπειρία στα θέματα αυτά και μπορούν να σας συμβουλεύσουν σχετικά. Μην διστάσετε να επικοινωνήσετε στο 210 7231630 για να κλείσετε ραντεβού με την Φανή Οικονόμου, δικηγόρο οικογενειακού δικαίου ή με τον δικηγόρο Στέφανο Οικονόμου.