Δικηγόροι Διαζυγίων

Οι δικηγόροι διαζυγίων του γραφείου μας πέτυχαν πρόσφατα μία σημαντική δικαστική νίκη, καθώς το αρμόδιο δικαστήριο έκανε πλήρως δεκτή την αγωγή που ασκήσαμε για λογαριασμό της εντολέως μας και απήγγειλε τη λύση του γάμου λόγω ισχυρού κλονισμού της έγγαμης σχέσης.

Η υπόθεση αφορούσε σύζυγο, η οποία πληροφορήθηκε ότι ο σύζυγός της διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση με άλλη γυναίκα. Μετά από ενδελεχή έρευνα και αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, συγκεντρώθηκε το απαραίτητο αποδεικτικό υλικό, το οποίο τεκμηρίωνε την ύπαρξη συμπεριφοράς ικανής να οδηγήσει σε ισχυρό κλονισμό του γάμου.

Η αγωγή διαζυγίου που καταθέσαμε στηρίχθηκε στις διατάξεις του οικογενειακού δικαίου περί κλονισμού της έγγαμης σχέσης από λόγους που αφορούν το πρόσωπο του ενός συζύγου. Η νομική μας επιχειρηματολογία επικεντρώθηκε στο γεγονός ότι η εξωσυζυγική συμπεριφορά είχε διαρρήξει ανεπανόρθωτα τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των συζύγων και είχε καταστήσει αδύνατη τη συνέχιση της συζυγικής συμβίωσης.

Ιδιαίτερη πρόκληση της υπόθεσης αποτέλεσαν οι ισχυρισμοί της αντίδικης πλευράς, η οποία υποστήριξε ότι οι σύζυγοι είχαν συμφωνήσει να έχουν ξεχωριστή προσωπική ζωή και για αυτόν τον λόγο η εξωσυζυγική σχέση δεν συνιστούσε λόγο διαζυγίου. Ωστόσο, μέσα από την αξιοποίηση των αποδεικτικών μέσων, αποδείξαμε ότι η οικογενειακή και συζυγική σχέση εξακολουθούσε να υφίσταται και ότι η μεταγενέστερη συμπεριφορά του εναγομένου ήταν εκείνη που οδήγησε στον οριστικό κλονισμό του γάμου.

Το δικαστήριο αποδέχθηκε πλήρως τη νομική και πραγματική βάση της αγωγής μας και προχώρησε στη λύση του γάμου, δικαιώνοντας την εντολέα μας. Η συγκεκριμένη απόφαση αναδεικνύει τη σημασία της σωστής προετοιμασίας μίας υπόθεσης διαζυγίου λόγω εξωσυζυγικής σχέσης και επιβεβαιώνει ότι η επιτυχία στις δικαστικές αίθουσες προϋποθέτει συνδυασμό νομικής γνώσης και στρατηγικού χειρισμού των αποδεικτικών στοιχείων.

Το πρόβλημα της απόκρυψης πραγματικών εισοδημάτων στις υποθέσεις διατροφής

Οι δικηγόροι της Δικηγορικής Εταιρείας Οικονόμου & Συνεργάτες έχουν ασχοληθεί εκτενώς με το συγκεκριμένο νομικό ζήτημα, έχοντας μάλιστα δημοσιεύσει σχετική επιστημονική μελέτη σε νομικά περιοδικά.

Όπως έχει αναλυθεί και στη σχετική αρθρογραφία μας, το δικαστήριο δεν δεσμεύεται αποκλειστικά από τα εισοδήματα που εμφανίζει ο υπόχρεος στις φορολογικές του δηλώσεις, ιδίως όταν αυτές δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο ουσιαστικού φορολογικού ελέγχου.

Αντίθετα, το δικαστήριο μπορεί, αξιολογώντας το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων και αξιοποιώντας τα διδάγματα της κοινής πείρας, να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η πραγματική οικονομική δυνατότητα του υπόχρεου είναι σημαντικά μεγαλύτερη από εκείνη που εμφανίζεται στα φορολογικά του στοιχεία.

Η συγκεκριμένη υπόθεση – Ο ισχυρισμός περί περιορισμένων εισοδημάτων

Σε υπόθεση διατροφής ανήλικου τέκνου που ανέλαβε η δικηγορική μας εταιρεία, ο υπόχρεος πατέρας ισχυριζόταν ότι εργαζόταν ως απλός υπάλληλος σε επιχείρηση και ότι τα εισοδήματά του περιορίζονταν ουσιαστικά σε έναν βασικό μισθό.

Με βάση αυτή την εικόνα, υποστήριζε ότι αδυνατούσε να καταβάλει παρά μόνο ένα ιδιαίτερα περιορισμένο ποσό διατροφής.

Ωστόσο, από την προσεκτική μελέτη της υπόθεσης διαπιστώσαμε ότι υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις πως η πραγματική οικονομική του κατάσταση ήταν εντελώς διαφορετική από εκείνη που παρουσίαζε στο δικαστήριο.

Η έρευνα της δικηγορικής μας εταιρείας και η αποκάλυψη των πραγματικών εισοδημάτων

Αντί να περιοριστούμε στην αμφισβήτηση των φορολογικών δηλώσεων και των ισχυρισμών του πατέρα, προχωρήσαμε σε συστηματική έρευνα της επαγγελματικής και επιχειρηματικής του δραστηριότητας.

Αξιοποιήσαμε, μεταξύ άλλων, δημόσιες δηλώσεις και επαγγελματικές πληροφορίες που είχε αναρτήσει ο ίδιος σε εξειδικευμένες ιστοσελίδες, καθώς και δημοσιευμένα εταιρικά στοιχεία και οικονομικές καταστάσεις της επιχείρησης στην οποία ισχυριζόταν ότι εργαζόταν ως απλός υπάλληλος.

Η έρευνά μας αποκάλυψε ένα καθοριστικό στοιχείο, το οποίο ο υπόχρεος είχε αποκρύψει: δεν ήταν απλώς εργαζόμενος στην επιχείρηση, αλλά και μέτοχός της.

Η μετοχική αυτή συμμετοχή τού εξασφάλιζε, πέραν των αποδοχών του από την εργασία του, και σημαντικά πρόσθετα εισοδήματα από μερίσματα.

Με τον τρόπο αυτό αποδείχθηκε ότι η εικόνα του χαμηλόμισθου υπαλλήλου, την οποία επιχειρούσε να παρουσιάσει στο δικαστήριο, δεν ανταποκρινόταν στην πραγματική οικονομική του κατάσταση.

Παράλληλα, η ανάλυση των οικονομικών στοιχείων της οικογενειακής επιχείρησης επέτρεψε να τεθεί υπό αμφισβήτηση και η αξιοπιστία των εμφανιζόμενων εταιρικών αποτελεσμάτων.

Ειδικότερα, υποστηρίξαμε ότι τα πραγματικά οικονομικά μεγέθη της επιχείρησης ήταν σημαντικά υψηλότερα από εκείνα που προέκυπταν από τα δηλωμένα στοιχεία, καθώς υπήρχαν ενδείξεις υποεκτίμησης των εσόδων και διόγκωσης των εξόδων.

Η δικαστική απόφαση – Αναγνώριση της πραγματικής οικονομικής δυνατότητας του πατέρα

Το δικαστήριο, αξιολογώντας τα στοιχεία που προσκομίσαμε και τη συνολική οικονομική και επαγγελματική δραστηριότητα του υπόχρεου, δεν περιορίστηκε στα εισοδήματα που εκείνος δήλωνε.

Αντίθετα, δέχθηκε ότι η πραγματική οικονομική του δυνατότητα ήταν σημαντικά μεγαλύτερη από αυτή που επιχειρούσε να εμφανίσει.

Στην κρίση του συνεκτιμήθηκαν τόσο η πραγματική θέση του στην επιχείρηση και τα πρόσθετα εισοδήματα από τη μετοχική του συμμετοχή όσο και η εικόνα των οικονομικών μεγεθών της οικογενειακής εταιρείας.

Το αποτέλεσμα ήταν η επιδίκαση διατροφής σημαντικά υψηλότερης από εκείνη που ο πατέρας υποστήριζε ότι μπορούσε να καταβάλει, με βάση την πραγματική και όχι την εμφανιζόμενη οικονομική του δυνατότητα.

Η σημασία της απόφασης και της εξειδικευμένης νομικής έρευνας

Η συγκεκριμένη υπόθεση αναδεικνύει τη σημασία της ουσιαστικής αποδεικτικής έρευνας στις δικαστικές διαφορές για τη διατροφή ανηλίκων.

Η πραγματική οικονομική δυνατότητα ενός γονέα δεν αποτυπώνεται πάντοτε με ακρίβεια στις φορολογικές του δηλώσεις ή στις τυπικές αποδοχές που εμφανίζει.

Ιδιαίτερα όταν ο υπόχρεος συμμετέχει σε οικογενειακή επιχείρηση ή ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα, η αξιολόγηση της οικονομικής του κατάστασης απαιτεί συχνά διερεύνηση της εταιρικής του συμμετοχής, των οικονομικών καταστάσεων, των μερισμάτων και των λοιπών πηγών εισοδήματος.

Η επιτυχία της Δικηγορικής Εταιρείας Οικονόμου & Συνεργάτες στη συγκεκριμένη υπόθεση στηρίχθηκε στον συνδυασμό εξειδικευμένης γνώσης του οικογενειακού δικαίου, επιστημονικής ενασχόλησης με το ζήτημα της απόδειξης των πραγματικών εισοδημάτων και συστηματικής έρευνας των οικονομικών στοιχείων του αντιδίκου.

Δεν αρκεστήκαμε στην απλή αμφισβήτηση των ισχυρισμών του πατέρα. Αναζητήσαμε και εντοπίσαμε συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία που αποκάλυπταν την πραγματική οικονομική του κατάσταση και τα αξιοποιήσαμε αποτελεσματικά ενώπιον του δικαστηρίου.

Η δικαστική έκβαση επιβεβαίωσε ότι η προσεκτική διερεύνηση των πραγματικών οικονομικών δεδομένων μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για τη δίκαιη επιδίκαση διατροφής και την ουσιαστική προστασία των δικαιωμάτων των ανήλικων τέκνων.

Η διατροφή πρέπει να προσδιορίζεται με βάση τις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες των γονέων και τις ανάγκες του παιδιού, όχι με βάση μια ελλιπή ή παραπλανητική εικόνα των εισοδημάτων.

Με την απόφασή του, το δικαστήριο έκανε δεκτούς τους ισχυρισμούς που προβάλαμε και προχώρησε στην ανατροπή της προηγούμενης δικαστικής ρύθμισης, αναθέτοντας προσωρινά την επιμέλεια των παιδιών στον πατέρα και μεταβάλλοντας τον τόπο διαμονής τους.

Η υπόθεση είχε ιδιαίτερη πολυπλοκότητα, καθώς υπήρχε ήδη προηγούμενη απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία η επιμέλεια των ανηλίκων είχε ανατεθεί προσωρινά στη μητέρα, ενώ τα παιδιά είχαν μετακινηθεί και διέμεναν μακριά από το περιβάλλον στο οποίο είχαν μεγαλώσει. Για να επιτύχει η μεταρρύθμιση της απόφασης, έπρεπε να αποδειχθεί στο δικαστήριο ότι μεσολάβησε ουσιώδης μεταβολή των πραγματικών περιστατικών και ότι οι νέες συνθήκες επέβαλλαν διαφορετική ρύθμιση προς εξυπηρέτηση του βέλτιστου συμφέροντος των ανηλίκων.

Από την προσεκτική προετοιμασία της υπόθεσης και την αξιοποίηση του αποδεικτικού υλικού, αναδείχθηκαν κρίσιμα στοιχεία που κατέδειξαν ότι τα παιδιά δεν είχαν προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον διαβίωσης και ότι η παραμονή τους εκεί δεν εξυπηρετούσε τις ανάγκες και την ψυχοσυναισθηματική τους ισορροπία. Παράλληλα, αποδείχθηκε η ιδιαίτερα στενή σχέση τους με τον πατέρα τους, ο οποίος διαχρονικά επέδειξε συνέπεια, ενδιαφέρον και αφοσίωση στην ανατροφή τους, παρά τις δυσκολίες που δημιουργούσε η μεγάλη γεωγραφική απόσταση.

Ιδιαίτερη σημασία απέκτησε η αξιολόγηση της πραγματικής κατάστασης των ανηλίκων και των συνθηκών υπό τις οποίες ζούσαν. Το δικαστήριο έλαβε υπόψη την προσωπική επικοινωνία με τα παιδιά, την ωριμότητά τους και τη σαφή επιθυμία τους να επιστρέψουν στο οικείο περιβάλλον όπου αισθάνονταν ασφάλεια και σταθερότητα. Παράλληλα, αξιολογήθηκαν οι σχέσεις τους με τους γονείς, καθώς και η επίδραση που είχαν οι συνθήκες διαβίωσης στην καθημερινότητά τους και στην ψυχική τους ανάπτυξη.

Η στρατηγική του γραφείου μας επικεντρώθηκε στην ανάδειξη του υπέρτατου κριτηρίου που διέπει κάθε απόφαση οικογενειακού δικαίου, δηλαδή του συμφέροντος του τέκνου. Με τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία και προσεκτική παρουσίαση των πραγματικών δεδομένων, καταφέραμε να αποδείξουμε ότι οι συνθήκες είχαν μεταβληθεί ουσιωδώς σε σχέση με εκείνες που ίσχυαν όταν εκδόθηκε η προηγούμενη απόφαση ασφαλιστικών μέτρων.

Το δικαστήριο υιοθέτησε την επιχειρηματολογία αυτή και έκρινε ότι συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για τη μεταρρύθμιση της προηγούμενης απόφασης. Ως αποτέλεσμα, ανέθεσε προσωρινά την επιμέλεια των δύο ανηλίκων στον πατέρα, διατήρησε την από κοινού λήψη αποφάσεων για τα μείζονα ζητήματα της ζωής τους και μετέβαλε τον τόπο διαμονής των παιδιών, ώστε να επιστρέψουν στο περιβάλλον όπου είχαν αναπτυχθεί και με το οποίο διατηρούσαν ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς.

Η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσήλωσης του γραφείου μας στη λεπτομερή προετοιμασία κάθε υπόθεσης και στη διεκδίκηση πρακτικών λύσεων που ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των εντολέων μας. Σε μία ιδιαίτερα απαιτητική οικογενειακή διαφορά, η αποτελεσματική νομική εκπροσώπηση, η ορθή αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων και η στοχευμένη δικονομική στρατηγική οδήγησαν σε ένα εξαιρετικά θετικό αποτέλεσμα, επιβεβαιώνοντας ότι η επιτυχία στις υποθέσεις οικογενειακού δικαίου απαιτεί συνδυασμό νομικής κατάρτισης, εμπειρίας και ουσιαστικής κατανόησης των ανθρώπινων παραμέτρων κάθε υπόθεσης.

Η αρχική δικαστική απόφαση και οι σοβαρές κατηγορίες κατά της μητέρας

Η αρχική απόφαση ασφαλιστικών μέτρων είχε εκδοθεί έπειτα από έντονη δικαστική αντιδικία, κατά την οποία ο πατέρας είχε διατυπώσει ιδιαίτερα σοβαρές κατηγορίες εναντίον της μητέρας, επιχειρώντας να την παρουσιάσει ως ψυχολογικά ασταθή και ακατάλληλη να ασκήσει την επιμέλεια του παιδιού.

Ειδικότερα, στο δικόγραφό του προέβαλε σειρά ισχυρισμών σχετικά με την ψυχική κατάσταση της μητέρας, επικαλούμενος, μεταξύ άλλων, επισκέψεις της σε ψυχολόγους και υποστηρίζοντας ότι η συμπεριφορά της μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ψυχική ισορροπία και την ασφάλεια του ανηλίκου.

Δυστυχώς, κατά την αρχική δικαστική διαδικασία, οι ισχυρισμοί αυτοί δεν αντικρούστηκαν με την απαιτούμενη πληρότητα και αποδεικτική τεκμηρίωση. Η προηγούμενη νομική εκπροσώπηση της μητέρας είχε υποτιμήσει τη σοβαρότητα των κατηγοριών, θεωρώντας ότι η μητρική ιδιότητα θα αποτελούσε καθοριστικό παράγοντα για την ανάθεση της επιμέλειας και ότι, ακόμη και σε δυσμενή εξέλιξη, θα επιλεγόταν κάποια μορφή συνεπιμέλειας.

Το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικά δυσμενές. Το δικαστήριο, αποδεχόμενο ουσιαστικά την εικόνα που είχε παρουσιάσει ο πατέρας, έκρινε ότι η μητέρα ενδεχομένως αποτελούσε κίνδυνο για το παιδί και ανέθεσε την αποκλειστική επιμέλεια στον πατέρα.

Η ανάληψη της υπόθεσης και η νέα νομική στρατηγική

Όταν η υπόθεση ανατέθηκε στη Δικηγορική Εταιρεία Οικονόμου & Συνεργάτες, διαπιστώσαμε ότι η ανατροπή της αρχικής απόφασης απαιτούσε πολύ περισσότερα από μια απλή επανάληψη των επιχειρημάτων της μητέρας.

Απαιτούσε μια ολοκληρωμένη νομική και αποδεικτική στρατηγική, με στόχο την ουσιαστική αποδόμηση των κατηγοριών που είχαν οδηγήσει το πρώτο δικαστήριο στη δυσμενή κρίση του.

Πρώτη μας ενέργεια ήταν να απευθυνθούμε σε εξειδικευμένο ψυχολόγο, με τον οποίο συνεργάζεται η εταιρεία μας, προκειμένου να πραγματοποιηθεί ενδελεχής ψυχολογική αξιολόγηση της μητέρας.

Από την εξέταση αυτή προέκυψε επιστημονικά τεκμηριωμένη ψυχολογική έκθεση, η οποία αντέκρουε τις αιτιάσεις του πατέρα και κατέληγε στο σαφές συμπέρασμα ότι η μητέρα όχι μόνο δεν αποτελούσε κίνδυνο για το παιδί, αλλά διέθετε την απαραίτητη ψυχική ισορροπία και γονική καταλληλότητα για την άσκηση της επιμέλειάς του.

Παράλληλα, προχωρήσαμε σε συστηματική ανάλυση του συνόλου των ισχυρισμών του πατέρα, εξετάζοντας έναν προς έναν τους πραγματικούς και αποδεικτικούς ισχυρισμούς στους οποίους είχε στηριχθεί η αρχική απόφαση.

Η επιλογή μας ήταν να μην περιοριστούμε σε γενικές διαβεβαιώσεις περί της καταλληλότητας της μητέρας, αλλά να αντικρούσουμε συγκεκριμένα, με επιστημονικά και νομικά επιχειρήματα, κάθε κατηγορία που είχε διατυπωθεί εναντίον της.

Επιπλέον, κρίνοντας ότι οι αναληθείς και προσβλητικοί ισχυρισμοί σε βάρος της μητέρας δεν μπορούσαν να παραμείνουν χωρίς αντίδραση, προχωρήσαμε στην υποβολή μήνυσης για συκοφαντική δυσφήμιση κατά του πατέρα.

Η καθοριστική εξέλιξη πριν από τη δίκη – Η συναίνεση του πατέρα και η ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας στη μητέρα

Η δικηγορική μας εταιρεία προχώρησε στην κατάθεση αίτησης μεταρρύθμισης της αρχικής απόφασης ασφαλιστικών μέτρων, προβάλλοντας αναλυτικά τα νέα αποδεικτικά στοιχεία και αντικρούοντας τις κατηγορίες στις οποίες είχε στηριχθεί η προηγούμενη δικαστική κρίση.

Ωστόσο, η καθοριστική εξέλιξη σημειώθηκε την παραμονή της εκδίκασης της αίτησης μεταρρύθμισης.

Ο πατέρας, αντιλαμβανόμενος πλέον τη σοβαρότητα των νέων αποδεικτικών στοιχείων, την αποδυνάμωση των αρχικών ισχυρισμών του και τις συνέπειες της μήνυσης για συκοφαντική δυσφήμιση που είχε υποβληθεί εναντίον του, βρέθηκε αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να γίνει δεκτή η αίτηση της μητέρας.

Υπό το βάρος αυτών των εξελίξεων και της συστηματικής νομικής αντιμετώπισης της υπόθεσης από το γραφείο μας, ο πατέρας συναίνεσε τελικά στην ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας στη μητέρα.

Η συναίνεσή του επιβεβαιώθηκε και ενώπιον του δικαστηρίου, με αποτέλεσμα να εκδοθεί νέα δικαστική απόφαση, η οποία ανέθεσε την αποκλειστική επιμέλεια του ανηλίκου στη μητέρα.

Επομένως, δεν χρειάστηκε να εκδοθεί κατ’ αντιδικία απόφαση που να δέχεται την αίτηση μεταρρύθμισης. Η ίδια η εξέλιξη της υπόθεσης και η μεταβολή της στάσης του πατέρα οδήγησαν στην επιδιωκόμενη δικαστική ρύθμιση.

Το αποτέλεσμα ήταν η πλήρης ανατροπή της προηγούμενης κατάστασης: η μητέρα, η οποία είχε αρχικά στερηθεί την επιμέλεια λόγω των σοβαρών κατηγοριών που είχαν διατυπωθεί εναντίον της, απέκτησε πλέον την αποκλειστική επιμέλεια του παιδιού της, με τη συναίνεση μάλιστα του ίδιου του πατέρα.

Η σημασία της υπόθεσης και της αποτελεσματικής νομικής εκπροσώπησης

Η συγκεκριμένη υπόθεση αναδεικνύει μια ιδιαίτερα σημαντική διάσταση των δικαστικών διαφορών για την επιμέλεια ανηλίκων.

Η ανάθεση της επιμέλειας δεν μπορεί να στηρίζεται σε στερεότυπα ή σε γενικές παραδοχές υπέρ του ενός ή του άλλου γονέα. Ούτε όμως μπορούν σοβαρές κατηγορίες περί ψυχικής αστάθειας ή γονικής ακαταλληλότητας να παραμένουν αναπάντητες, ιδίως όταν ενδέχεται να επηρεάσουν καθοριστικά τη δικαστική κρίση.

Η επίκληση ψυχολογικών δυσκολιών ή η αναζήτηση ψυχολογικής υποστήριξης δεν συνεπάγεται, από μόνη της, ακαταλληλότητα για την άσκηση της γονικής μέριμνας ή της επιμέλειας.

Απαιτείται εξατομικευμένη αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, επιστημονική τεκμηρίωση όπου αυτή είναι αναγκαία και, πάνω απ’ όλα, ουσιαστική εξέταση του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού.

Η ιδιαίτερη επιτυχία της Δικηγορικής Εταιρείας Οικονόμου & Συνεργάτες στη συγκεκριμένη υπόθεση έγκειται στο γεγονός ότι η μεθοδική και αποφασιστική νομική στρατηγική μας οδήγησε στην επιδιωκόμενη λύση χωρίς να απαιτηθεί η έκδοση κατ’ αντιδικία απόφασης επί της αίτησης μεταρρύθμισης.

Ο συνδυασμός της προσεκτικής μελέτης της δικογραφίας, της εξειδικευμένης επιστημονικής υποστήριξης, της πλήρους αποδόμησης των αντίθετων ισχυρισμών και της αξιοποίησης των κατάλληλων νομικών μέσων είχε ως αποτέλεσμα να μεταβληθεί ριζικά η στάση του αντιδίκου.

Η τελική συναίνεση του πατέρα και η έκδοση νέας δικαστικής απόφασης που ανέθεσε την αποκλειστική επιμέλεια στη μητέρα αποτέλεσαν ουσιαστική δικαίωση της εντολέως μας και επιβεβαίωσαν την αποτελεσματικότητα των χειρισμών μας.

Η υπόθεση αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του γεγονότος ότι η επιτυχής δικηγορική εκπροσώπηση δεν αποτυπώνεται μόνο στις δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ύστερα από αντιδικία, αλλά και στην ικανότητα διαμόρφωσης των κατάλληλων νομικών και αποδεικτικών συνθηκών, ώστε να επιτυγχάνεται το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα ακόμη και πριν από την ουσιαστική εκδίκαση μιας διαφοράς.

Βασική παράμετρος της υπόθεσης ήταν ότι το Δικαστήριο άκουσε προσωπικά την ανήλικη και έλαβε σοβαρά υπόψη του την άποψή της, σύμφωνα με τις επιταγές του νόμου και την αρχή του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού.

Η υπόθεση αφορούσε ανήλικο τέκνο, οι γονείς του οποίου είχαν ήδη υπαχθεί σε καθεστώς συνεπιμέλειας και εναλλασσόμενης κατοικίας. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 2025 σημειώθηκε καθοριστική εξέλιξη, όταν το παιδί αρνήθηκε κατηγορηματικά να επιστρέψει στην κατοικία της μητέρας του, δηλώνοντας ότι φοβόταν να διαμείνει μαζί της και καταγγέλλοντας συμπεριφορές που του δημιουργούσαν αίσθημα ανασφάλειας. Η άρνηση αυτή δεν ήταν παροδική, αλλά επίμονη και επαναλαμβανόμενη.

Στο πλαίσιο της σχετικής εισαγγελικής έρευνας και των ψυχολογικών αξιολογήσεων που ακολούθησαν, καταγράφηκαν ενδείξεις συναισθηματικής δυσφορίας, φόβου και έντονου άγχους της ανήλικης σε σχέση με τη μητέρα και το περιβάλλον διαβίωσής της. Ειδικότερα, οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι το παιδί αντιδρούσε με κλάματα, τρόμο και έντονη αποφυγή στην προοπτική επιστροφής στη μητέρα του, ενώ εξέφραζε την επιθυμία να παραμείνει με τον πατέρα του, τον οποίο αντιλαμβανόταν ως πρόσωπο ασφάλειας και σταθερότητας. Χαρακτηριστικό είναι ότι κατά την προγραμματισμένη παράδοση του παιδιού στη μητέρα, η ανήλικη αρνήθηκε να την ακολουθήσει, ξέσπασε σε κλάματα και έτρεξε προς τον πατέρα της αναζητώντας προστασία.

Ιδιαίτερη σημασία είχε επίσης το γεγονός ότι, παρά το θεσπισμένο πλαίσιο επικοινωνίας, η μητέρα για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν αξιοποίησε ουσιαστικά τις δυνατότητες επικοινωνίας με το τέκνο, ενώ τα αποδεικτικά στοιχεία ανέδειξαν σοβαρή διαταραχή της σχέσης μητέρας και παιδιού. Οι ισχυρισμοί περί γονικής αποξένωσης εκ μέρους του πατέρα δεν έγιναν δεκτοί από το Δικαστήριο, το οποίο έκρινε ότι η στάση και οι αντιδράσεις της ανήλικης ήταν αυθεντικές και συνδέονταν με τις προσωπικές της εμπειρίες.

Το γραφείο μας ανέπτυξε στοχευμένη αποδεικτική και νομική στρατηγική, αξιοποιώντας το σύνολο των εκθέσεων πραγματογνωμοσύνης, των εισαγγελικών διατάξεων και της ακρόασης της ανήλικης. Το Δικαστήριο υιοθέτησε πλήρως τη θέση μας ότι, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, η συνέχιση της συνεπιμέλειας δεν εξυπηρετούσε το συμφέρον του παιδιού και ότι η μόνη λύση που διασφάλιζε σταθερότητα, ασφάλεια και υγιή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη ήταν η ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας στον πατέρα.

Η εργαλειοποίηση των παιδιών στις διαφορές των γονέων επιβαρύνει πρωτίστως τα ίδια και διαταράσσει τη σχέση τους με τον άλλο γονέα. Λόγω της ανηλικότητάς τους, τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην επιρροή και στη χειραγώγηση.

Στην υπόθεση που χειρίστηκε η δικηγορική μας εταιρεία, η μητέρα είχε στρέψει τα παιδιά εναντίον του πατέρα τους, με αποτέλεσμα αυτά να αρνούνται να τον συναντήσουν και να επικοινωνήσουν μαζί του. Κάθε φορά που εκείνος προσερχόταν για να τα παραλάβει, την ημέρα και ώρα που όριζε η δικαστική απόφαση, τα παιδιά κατέβαιναν και του δήλωναν ότι δεν επιθυμούσαν να τον ακολουθήσουν. Ο πατέρας καλούσε την αστυνομία, χωρίς όμως να επιτυγχάνεται η επικοινωνία, καθώς οι αστυνομικοί τού εξηγούσαν ότι δεν μπορούσαν να υποχρεώσουν τα παιδιά να τον ακολουθήσουν.

Όταν ο πατέρας απευθύνθηκε στο γραφείο μας, αποστείλαμε εξώδικη δήλωση στη μητέρα, επισημαίνοντας ότι όφειλε να ενθαρρύνει και να διευκολύνει την επικοινωνία των παιδιών με τον πατέρα τους. Την προειδοποιήσαμε ότι, εάν συνεχιζόταν η ίδια συμπεριφορά, θα προχωρούσαμε σε υποβολή μήνυσης για κατ’ εξακολούθηση παραβίαση της δικαστικής απόφασης, καθώς και σε δικαστική διεκδίκηση της αφαίρεσης της γονικής μέριμνας, λόγω της καλλιέργειας αρνητικών συναισθημάτων των παιδιών απέναντι στον πατέρα τους.

Η μητέρα αγνόησε την εξώδικη δήλωση. Στην επόμενη προγραμματισμένη επικοινωνία, όταν τα παιδιά αρνήθηκαν και πάλι να ακολουθήσουν τον πατέρα τους, δικηγόρος του γραφείου μας βρισκόταν στο σημείο. Υπέβαλε την έγγραφη μήνυση που είχαμε ήδη προετοιμάσει και ζήτησε την εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας.

Η μητέρα συνελήφθη και την επόμενη ημέρα οδηγήθηκε στο Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο, όπου ζήτησε και έλαβε αναβολή. Κατά τη μετ’ αναβολή δικάσιμο, το δικαστήριο την καταδίκασε και χορήγησε αναστολή εκτέλεσης της ποινής υπό τον όρο ότι δεν θα επαναλαμβανόταν η παρεμπόδιση της επικοινωνίας των παιδιών με τον πατέρα τους.

Ο συγκεκριμένος όρος αποδείχθηκε καθοριστικός: έκτοτε τα προβλήματα σταμάτησαν και η επικοινωνία πραγματοποιείται σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση.

Η υπόθεση αναδεικνύει τη σημασία της έγκαιρης προετοιμασίας και της συντονισμένης νομικής παρέμβασης. Με τη στοχευμένη εξώδικη προειδοποίηση, την παρουσία δικηγόρου κατά τον χρόνο της παραβίασης και την άμεση ενεργοποίηση της ποινικής διαδικασίας, η δικηγορική μας εταιρεία συνέβαλε ουσιαστικά στην αποκατάσταση της επικοινωνίας, με γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον των παιδιών.